Ποιο μέρος της κυτταρικής μεμβράνης εμποδίζει τους οργανισμούς να διαλύονται στο νερό;
* Φωσφολιπιδικό διπλοστοίνας: Η κυτταρική μεμβράνη αποτελείται κυρίως από διπλοστοιβάδα φωσφολιπιδίων. Αυτή η διπλοστιβάδα έχει υδρόφιλη (αγαπημένη) κεφαλή και υδρόφοβη ουρά (νερό-φόβο). Οι υδρόφοβες ουρές αντιμετωπίζουν προς τα μέσα, δημιουργώντας ένα φράγμα που απωθεί τα μόρια του νερού. Αυτός είναι ο πρωταρχικός μηχανισμός που εμποδίζει την διάλυση των εσωτερικών συστατικών του οργανισμού στο περιβάλλον νερό.
* Επιλεκτική διαπερατότητα: Η κυτταρική μεμβράνη είναι επιλεκτικά διαπερατή, πράγμα που σημαίνει ότι επιτρέπει σε ορισμένες ουσίες να περάσουν κατά την εμπλοκή άλλων. Αυτό επιτυγχάνεται με τη διάταξη της διπλής στιβάδας φωσφολιπιδίων και την παρουσία ενσωματωμένων πρωτεϊνών. Η μεμβράνη επιτρέπει τη διέλευση μικρών, μη πολικών μορίων (όπως το οξυγόνο και το διοξείδιο του άνθρακα) ενώ εμποδίζει τα μεγαλύτερα, πολικά μόρια (όπως τα σάκχαρα και τα ιόντα).
* πρωτεΐνες: Ενσωματωμένα μέσα στη μεμβράνη είναι πρωτεΐνες που εξυπηρετούν διάφορες λειτουργίες. Ορισμένες πρωτεΐνες δρουν ως κανάλια ή φορείς, διευκολύνοντας τη μεταφορά συγκεκριμένων μορίων σε όλη τη μεμβράνη. Άλλοι ενεργούν ως υποδοχείς, λαμβάνουν σήματα από το περιβάλλον και προκαλούν εσωτερικές απαντήσεις. Αυτές οι πρωτεΐνες συμβάλλουν στον συνολικό έλεγχο του τι εισέρχεται και εξέρχεται από το κύτταρο, αποτρέποντας περαιτέρω την ανεπιθύμητη διάλυση.
Επομένως, δεν είναι ένα μόνο συστατικό, αλλά οι συνδυασμένες ιδιότητες της διπλοστοιβάδας φωσφολιπιδίου, η επιλεκτική διαπερατότητα και οι ενσωματωμένες πρωτεΐνες που λειτουργούν μαζί για να δημιουργήσουν ένα φράγμα που εμποδίζει τον οργανισμό να διαλύσει στο νερό.
