Πώς εξήγησε ο Watson και το μοντέλο του μορίου DNA το ζεύγος βάσεων;

Δεν ήταν μόνο ο Watson που εξήγησε το ζευγάρι βάσης. Ήταν Watson και Crick ο οποίος πρότεινε το μοντέλο διπλής έλικας του DNA, το οποίο στη συνέχεια εξήγησε το ζευγάρωμα της βάσης.

Δείτε πώς εξήγησε το μοντέλο τους:

1. Δομή διπλής έλικας: Ο Watson και ο Crick πρότειναν ότι το DNA αποτελείται από δύο σκέλη νουκλεοτιδίων στριμμένα γύρω από το ένα το άλλο σε μια διπλή έλικα.

2. Ζεύγος βάσεων: Πρότειναν ότι οι βάσεις σε ένα σκέλος συνδυάζονται ειδικά με τις βάσεις στο άλλο σκέλος.

3. Ειδικότητα: Παρατήρησαν ότι αδενίνη (α) που συνδυάζονται πάντα με θυμίνη (t) και γουανίνη (g) που συνδυάζονται πάντα με κυτοσίνη (c).

4. Δέσμευση υδρογόνου: Προσδιόρισαν ότι αυτά τα ζευγάρια κρατήθηκαν μαζί με δεσμούς υδρογόνου , τα οποία είναι σχετικά αδύναμα αλλά πολυάριθμα, παρέχοντας σταθερότητα στο μόριο DNA.

Το μοντέλο τους βασίστηκε σε διάφορους παράγοντες:

* Δεδομένα περίθλασης ακτίνων Χ: Χρησιμοποίησαν τα δεδομένα περίθλασης ακτίνων Χ που συλλέχθηκαν από τους Rosalind Franklin και Maurice Wilkins για να κατανοήσουν τη δομή του DNA.

* Κανόνες του Chargaff: Ενσωμάτωσαν επίσης τα ευρήματα του Erwin Chargaff ότι η ποσότητα αδενίνης ισούται με την ποσότητα θυμίνης και η ποσότητα γουανίνης ισούται πάντα με την ποσότητα κυτοσίνης στο DNA.

* Κτίριο μοντέλου: Ο Watson και ο Crick δημιούργησαν φυσικά μοντέλα DNA, τα οποία τους επέτρεψαν να απεικονίσουν τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των βάσεων και της δομής του μορίου.

Η σημασία του ζευγαρώματος βάσης:

Οι συγκεκριμένοι κανόνες ζευγαρώματος βάσης στο μοντέλο Watson-Crick ήταν κρίσιμοι για την κατανόηση:

* Αντιγραφή DNA: Η συμπληρωματική σύζευξη βάσης επιτρέπει τη δημιουργία δύο πανομοιότυπων μορίων DNA από ένα αρχικό μόριο.

* Γενετικός κώδικας: Η αλληλουχία των βάσεων στο DNA παρέχει τον κώδικα για την κατασκευή πρωτεϊνών.

* Εξελικτική αλλαγή: Οι μεταλλάξεις ή οι αλλαγές στην ακολουθία βάσης του DNA μπορούν να οδηγήσουν σε παραλλαγές στους οργανισμούς και να οδηγούν στην εξέλιξη.

Στην ουσία, το μοντέλο του Watson και του Crick για το μόριο DNA, μαζί με τους προτεινόμενους κανόνες ζευγαρώματος βάσης, υπό την προϋπόθεση για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αποθηκεύονται, επαναλαμβάνονται και μεταδίδονται οι γενετικές πληροφορίες.