Ποια ένζυμα χρησιμοποιούνται στη μετάφραση;
1. Αμινοακυλ-tRNA συνθετάσες: Αυτά τα ένζυμα συνδέουν το σωστό αμινοξύ στο αντίστοιχο μόριο tRNA. Υπάρχει μια συγκεκριμένη συνθετάση για καθένα από τα 20 αμινοξέα.
2. Ριβοσώματα: Αυτά είναι σύνθετα μοριακά μηχανήματα που δρουν ως "πάγκοι εργασίας" για τη σύνθεση πρωτεϊνών. Έχουν δύο υπομονάδες, μια μικρή υπομονάδα (40s σε ευκαρυώτες, 30s σε προκαρυωτικά) και μια μεγάλη υπομονάδα (60s σε ευκαρυώτες, 50s σε προκαρυωτικά).
3. Παράγοντες έναρξης (IFS): Αυτές οι πρωτεΐνες συμβάλλουν στην έναρξη της διαδικασίας μετάφρασης με τη συναρμολόγηση του ριβοσώματος, του mRNA και του tRNA εκκίνησης. Συμμετέχουν στη δέσμευση της μικρής ριβοσωμικής υπομονάδας στο mRNA, στην πρόσληψη του tRNA εκκίνησης (μεθειονίνης) και στη διευκόλυνση της σύνδεσης της μεγάλης υπομονάδας για να σχηματίσουν το πλήρες ριβοσώμα.
4. Παράγοντες επιμήκυνσης (EFS): Αυτές οι πρωτεΐνες βοηθούν στη διευκόλυνση της επιμήκυνσης της πολυπεπτιδικής αλυσίδας.
* EF-TU (σε προκαρυώτες) ή EEF1α (σε ευκαρυωτικά): Παραδίδει αμινοακυλ-TRNA στο ριβόσωμα.
* EF-G (σε προκαρυωτικά) ή EEF2 (σε ευκαρυωτικά): Μετακινεί το ριβόσωμα κατά μήκος του mRNA.
5. Παράγοντες απελευθέρωσης (RFS): Αυτές οι πρωτεΐνες αναγνωρίζουν τα κωδικόνια διακοπής στο mRNA και τερματίζουν τη μετάφραση απελευθερώνοντας την πολυπεπτιδική αλυσίδα από το ριβόσωμα.
6. Πεπτιδυλική τρανσφεράση: Αυτή η ενζυματική δραστηριότητα βρίσκεται μέσα στην μεγάλη ριβοσωμική υπομονάδα και καταλύει τον σχηματισμό πεπτιδικών δεσμών μεταξύ αμινοξέων.
7. Άλλα ένζυμα:
* παράγοντες ανταλλαγής νουκλεοτιδίων γουανίνης (GEFS): Βοηθήστε να ενεργοποιήσετε τους παράγοντες επιμήκυνσης.
* Πρωτεΐνες ενεργοποίησης GTPase (κενά): Βοηθήστε να απενεργοποιήσετε τους παράγοντες επιμήκυνσης.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα συγκεκριμένα ονόματα και λειτουργίες αυτών των ενζύμων μπορεί να ποικίλουν ελαφρώς μεταξύ των προκαρυωτικών και των ευκαρυωτικών. Ωστόσο, οι γενικές αρχές της συμμετοχής τους στη μετάφραση παραμένουν οι ίδιες.
