Ποιο οργανικό μόριο βρίσκεται στα αυτο -αντιγόνα της κυτταρικής μας μεμβράνης;
Εδώ είναι γιατί:
* πρωτεΐνες: Οι πρωτεΐνες είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος αυτοαντιγόνου. Έχουν πολύπλοκες δομές και μπορούν να είναι ιδιαίτερα ειδικές για έναν συγκεκριμένο τύπο κυττάρου.
* υδατάνθρακες: Οι υδατάνθρακες, ιδιαίτερα οι γλυκοπρωτεΐνες (πρωτεΐνες με προσαρτημένα σάκχαρα) και τα γλυκολιπίδια (λιπίδια με προσαρτημένα σάκχαρα), είναι επίσης σημαντικά αυτο-αντιγόνα. Αυτές οι αλυσίδες ζάχαρης (γλυκάνες) στην κυτταρική επιφάνεια μπορεί να έχουν μοναδικές δομές που το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει ως "εαυτός".
Εδώ λειτουργούν αυτά τα μόρια:
1. Αυτο-αναγνώριση: Το ανοσοποιητικό σύστημα μαθαίνει να αναγνωρίζει αυτά τα αυτο-αντιγόνα ως ανήκει στο σώμα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Αυτό βοηθά στη διάκριση του "εαυτού" από τον "μη εαυτό" (ξένοι εισβολείς όπως βακτήρια ή ιούς).
2. ανοχή ανοσολογίας: Το ανοσοποιητικό σύστημα προγραμματίζεται να ανεχτεί αυτά τα αυτο-αντιγόνα, που σημαίνει ότι δεν τους επιτίθεται. Αυτό αποτρέπει τις αυτοάνοσες ασθένειες όπου το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται λανθασμένα στους ιστούς του σώματος.
3. ανοσοαπόκριση: Εάν ένα κύτταρο εμφανίσει ξένα αντιγόνα (από παθογόνα), το ανοσοποιητικό σύστημα θα το αναγνωρίσει ως απειλή και θα δημιουργήσει ανοσοαπόκριση.
Συνοπτικά: Τα αυτο-αντιγόνα αποτελούνται κυρίως από πρωτεΐνες και υδατάνθρακες, οι οποίοι είναι ζωτικής σημασίας για την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να διακρίνει τον «εαυτό» από τον «μη εαυτό» και να διατηρήσει ανοσολογική ανοχή.
