Πώς τα ζωντανά πράγματα που ονομάζονται κύτταρα περνούν σε γενετικές πληροφορίες;
1. Η δομή διπλής έλικας του DNA χαλαρώνει και τα δύο σκέλη χωρίζονται. Αυτό γίνεται με τη βοήθεια ενζύμων όπως η Helicase.
2. Ζεύγος βάσεων: Κάθε διαχωρισμένος κλώνος ενεργεί ως πρότυπο για τη δημιουργία ενός νέου συμπληρωματικού κλώνου. Τα πυρηνικά νουκλεοτίδια (τα δομικά στοιχεία του DNA) ζεύουν με τις αντίστοιχες βάσεις τους στις αρχικές σκέλη. Ένα ζευγάρι με T και C ζεύγη με G.
3. Εισαγωγή νουκλεοτιδίων: Ένα ένζυμο που ονομάζεται DNA πολυμεράση ενώνει τα νουκλεοτίδια μαζί για να σχηματίσουν νέους κλώνους DNA.
4. Δύο πανομοιότυπα μόρια ϋΝΑ: Το αποτέλεσμα είναι δύο πανομοιότυπα μόρια ϋΝΑ, το καθένα από τα οποία αποτελείται από ένα αρχικό σκέλος και ένα πρόσφατα συντεταγμένο κλώνο. Αυτό είναι γνωστό ως ημι-συντηρητική αναπαραγωγή.
Πώς μεταφέρεται αυτό;
* Μίτωση: Κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαίρεσης (μίτωση), το αναπαραγμένο DNA κατανέμεται εξίσου μεταξύ των δύο θυγατρικών κυττάρων. Κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα πλήρες σύνολο χρωμοσωμάτων (που περιέχει το DNA), εξασφαλίζοντας ότι μεταδίδονται οι γενετικές πληροφορίες.
* Meiosis: Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής αναπαραγωγής, τα κύτταρα υποβάλλονται σε μείωση, έναν εξειδικευμένο τύπο κυτταρικής διαίρεσης που παράγει γαμέτες (σπέρμα και αυγό). Στη μείωση, το DNA αναπαράγεται και στη συνέχεια διαιρείται δύο φορές, με αποτέλεσμα τέσσερις γαμέτες, καθένα από τα οποία περιέχει το ήμισυ του αριθμού των χρωμοσωμάτων που βρίσκονται στο αρχικό κύτταρο. Αυτό εξασφαλίζει τη γενετική ποικιλομορφία στους απογόνους.
Συνοπτικά:
* Η αντιγραφή DNA είναι η διαδικασία με την οποία τα κύτταρα αντιγράφουν τις γενετικές τους πληροφορίες.
* Το αρχικό μόριο DNA χρησιμεύει ως πρότυπο για τη δημιουργία ενός νέου αντιγράφου.
* Αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη για την κυτταρική διαίρεση και τη μεταφορά γενετικών χαρακτηριστικών από τη μία γενιά στην άλλη.
