Ποια αυτο -αντιγόνα βρίσκονται στις κυτταρικές μεμβράνες;
1. Σημαντικά αντιγόνα συμπλέγματος ιστοσυμβατότητας (MHC):
* MHC Class I: Βρίσκεται σε όλα τα πυρηνικά κύτταρα (εκτός από τα ερυθρά αιμοσφαίρια). Παρουσιάζουν θραύσματα ενδοκυτταρικών πρωτεϊνών (συμπεριλαμβανομένων των ιικών πρωτεϊνών εάν έχουν μολυνθεί) σε κυτταροτοξικά Τ λεμφοκύτταρα (CTLs). Αυτό επιτρέπει στο ανοσοποιητικό σύστημα να εντοπίζει και να καταστρέφει μολυσμένα ή μη φυσιολογικά κύτταρα.
* MHC Class II: Βρέθηκαν σε κύτταρα που παρουσιάζουν αντιγόνο (APCs) όπως μακροφάγα, δενδριτικά κύτταρα και Β κύτταρα. Παρουσιάζουν θραύσματα εξωκυτταρικών αντιγόνων (όπως βακτηρίδια) σε βοηθητικά Τ λεμφοκύτταρα (ΤΗ κύτταρα), ενεργοποιώντας μια ανοσοαπόκριση.
2. Άλλα αντιγόνα κυτταρικής επιφάνειας:
* Αντιγόνα ομάδας αίματος: Αυτά είναι τα γνωστά αντιγόνα ομάδας αίματος ABO και RH που βρίσκονται στα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθορίζοντας τους τύπους αίματος. Είναι ζωτικής σημασίας για μεταγγίσεις αίματος.
* Αντιγόνα CD: Μια τεράστια σειρά επιφανειακών πρωτεϊνών σε διάφορους κυτταρικούς τύπους, συμπεριλαμβανομένων των ανοσοποιητικών κυττάρων. Συμμετέχουν σε κυτταρική σηματοδότηση, προσκόλληση και άλλες λειτουργίες. Ορισμένα αντιγόνα CD παίζουν ρόλο στην ανοσολογική αναγνώριση, όπως τα CD4 και CD8 που βρέθηκαν στα Τ λεμφοκύτταρα.
* Αντιγόνα ειδικά για τους ιστούς: Αυτά είναι μοναδικά αντιγόνα που υπάρχουν σε συγκεκριμένους κυτταρικούς τύπους ή ιστούς. Για παράδειγμα, ο υποδοχέας ακετυλοχολίνης στα μυϊκά κύτταρα είναι ένα ειδικό για το ιστό αντιγόνο που στοχεύει στη μυασθένεια Gravis.
* Μοριακά πρότυπα που σχετίζονται με αυτο-σχετιζόμενα (SAMPS): Αυτά είναι διατηρημένα μοριακά πρότυπα που υπάρχουν στα δικά μας κύτταρα, παρόμοια με τα μοριακά πρότυπα που σχετίζονται με παθογόνα (PAMPs). Αναγνωρίζονται από έμφυτους ανοσο -υποδοχείς και μπορούν να προκαλέσουν ανοσοαποκρίσεις σε ορισμένες καταστάσεις.
Σημαντική σημείωση: Το ανοσοποιητικό σύστημα κανονικά ανέχεται αυτά τα αυτο-αντιγόνα, που σημαίνει ότι δεν τους επιτίθεται. Ωστόσο, υπό ορισμένες συνθήκες, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να χάσει την ανοχή και να επιτεθεί αυτο-αντιγόνα, οδηγώντας σε αυτοάνοσες ασθένειες.
Συνοπτικά, τα αυτο-αντιγόνα που βρίσκονται σε κυτταρικές μεμβράνες είναι ποικίλες και κρίσιμες για την ανοσολογική λειτουργία, την κυτταρική επικοινωνία και την αναγνώριση των ιστών. Είναι απαραίτητα για την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να διακρίνει τον εαυτό του από τον μη-εαυτό, αλλά μπορεί επίσης να είναι ο στόχος των αυτοάνοσων αντιδράσεων.
