Ποια είναι η σημερινή αποδεκτή υπόθεση της δομής μεμβράνης που αναφέρεται ως;

Αυτό το μοντέλο, που προτάθηκε από τον S.J. Singer και G.L. Nicolson το 1972, περιγράφει την κυτταρική μεμβράνη ως δυναμική, δομή ρευστού που αποτελείται από:

* Μια διπλοστιβάδα φωσφολιπιδίου: Αυτό σχηματίζει τη βασική δομή της μεμβράνης, με τις υδρόφιλες κεφαλές να βλέπουν το υδατικό περιβάλλον μέσα και έξω από το κύτταρο και τις υδρόφοβες ουρές που βλέπουν το ένα στο άλλο στο εσωτερικό.

* πρωτεΐνες: Αυτά είναι ενσωματωμένα μέσα στη διπλοστιβάδα φωσφολιπιδίων, μερικές που εκτείνονται σε ολόκληρη τη μεμβράνη (ολοκληρωμένες πρωτεΐνες) και άλλες που σχετίζονται με την επιφάνεια (περιφερειακές πρωτεΐνες). Οι πρωτεΐνες διαδραματίζουν κρίσιμους ρόλους στη μεταφορά, τη σηματοδότηση, την αναγνώριση των κυττάρων και άλλες λειτουργίες.

* χοληστερόλη: Αυτό το λιπιδικό μόριο παρεμβάλλεται μέσα στη διπλοστοιβάδα φωσφολιπιδίων, συμβάλλοντας στη ρευστότητα και τη σταθερότητά του.

* υδατάνθρακες: Αυτά συνδέονται με λιπίδια (γλυκολιπίδια) ή πρωτεΐνες (γλυκοπρωτεΐνες) στην εξωτερική επιφάνεια της μεμβράνης, παίζοντας ρόλους στην αναγνώριση και τη σηματοδότηση των κυττάρων.

Το μοντέλο υγρού μωσαϊκού δίνει έμφαση στη δυναμική φύση της μεμβράνης, όπου τα συστατικά μπορούν να κινηθούν πλευρικά μέσα στη διπλοστιβάδα, επιτρέποντας την ευελιξία και την προσαρμογή.