Ποια συστατικά μεμβράνης επιτρέπουν την κίνηση μη πολικών ουσιών σε όλη τη μεμβράνη;
Εδώ είναι γιατί:
* υδρόφοβες ουρές: Η διπλοστοιβάδα φωσφολιπιδίων αποτελείται από φωσφολιπιδικά μόρια με υδρόφιλες κεφαλές (προσελκύονται από νερό) και υδρόφοβες ουρές (απωθώντας νερό). Αυτές οι υδρόφοβες ουρές σχηματίζουν το εσωτερικό της μεμβράνης, δημιουργώντας ένα μη πολικό περιβάλλον.
* συγγένεια μη πολικής ουσίας: Οι μη πολικές ουσίες, όπως τα λιπίδια, το οξυγόνο και το διοξείδιο του άνθρακα, προσελκύονται από αυτό το μη πολικό περιβάλλον. Μπορούν εύκολα να διαλύονται στις υδρόφοβες ουρές της διπλοστοιβάδας φωσφολιπιδίων και να κινούνται ελεύθερα σε όλη τη μεμβράνη.
Αυτός ο τύπος κίνησης ονομάζεται απλή διάχυση και συμβαίνει χωρίς την ανάγκη για πρόσθετες πρωτεΐνες ενέργειας ή μεμβράνης.
Σημαντική σημείωση: Ενώ η διπλοστιβάδα φωσφολιπιδίου είναι ζωτικής σημασίας για την κίνηση μη πολικής ουσίας, ορισμένες πολικές ουσίες μπορούν επίσης να διασχίσουν τη μεμβράνη μέσω συγκεκριμένων μηχανισμών:
* Διευκόλυνση διάχυσης: Ορισμένες πολικές ουσίες χρησιμοποιούν πρωτεΐνες μεμβράνης για να τους βοηθήσουν να διασχίσουν τη μεμβράνη. Αυτές οι πρωτεΐνες δρουν ως κανάλια ή φορείς για να διευκολύνουν την κίνηση αυτών των ουσιών.
* Ενεργή μεταφορά: Αυτή η διαδικασία απαιτεί ενέργεια για να μετακινήσει ουσίες σε όλη τη μεμβράνη έναντι της κλίσης της συγκέντρωσης. Αυτό συχνά επιτυγχάνεται με αντλίες πρωτεϊνών που χρησιμοποιούν ATP ως πηγή ενέργειας.
Συνοπτικά, οι υδρόφοβες ουρές της διπλοστοιβάδας φωσφολιπιδίων είναι το κύριο συστατικό που επιτρέπει στις μη πολικές ουσίες να μετακινούνται ελεύθερα σε όλη την κυτταρική μεμβράνη μέσω απλής διάχυσης.
