Πότε μπορούν να χωριστούν τα χημικά;
Φυσικός διαχωρισμός:
* απόσταξη: Διαχωρισμός υγρών με βάση τα σημεία βρασμού. Χρήσιμο για μείγματα όπως το νερό και το αλκοόλ.
* εξάτμιση: Διαχωρίζοντας ένα διαλυμένο στερεό από ένα υγρό με θέρμανση του υγρού.
* διήθηση: Διαχωρισμός στερεών από υγρά χρησιμοποιώντας ένα φίλτρο.
* χρωματογραφία: Διαχωρίζοντας τα συστατικά ενός μείγματος με βάση τις διαφορετικές συγγένειες τους για μια σταθερή και μια κινητή φάση.
* Αποσυνδεθείτε: Διαχωρίζοντας ένα υγρό από ένα στερεό, ρίχνοντας προσεκτικά το υγρό.
Χημικές αντιδράσεις:
* αποσύνθεση: Σπάζοντας μια ένωση σε απλούστερες ουσίες από θερμότητα, φως ή ηλεκτρική ενέργεια. Παραδείγματα περιλαμβάνουν ηλεκτρόλυση νερού (που παράγει υδρογόνο και οξυγόνο) και θερμική αποσύνθεση ανθρακικών αλάτων (παράγοντας οξείδια και διοξείδιο του άνθρακα).
* ηλεκτρόλυση: Χρησιμοποιώντας ηλεκτρική ενέργεια για να σπάσει μια ένωση. Για παράδειγμα, η ηλεκτρόλυση αλμυρού νερού παράγει υδροξείδιο του νατρίου, αέριο χλωρίου και αέριο υδρογόνου.
* Χημικές αντιδράσεις: Σπάζοντας μια ένωση αντιδρώντας την με μια άλλη ουσία. Για παράδειγμα, η αντίδραση ενός ανθρακικού άλατος με ένα οξύ απελευθερώνει αέριο διοξειδίου του άνθρακα.
Σημαντική σημείωση:
* Στοιχεία: Δεν μπορεί να αναλυθεί περαιτέρω με τα συνηθισμένα χημικά μέσα.
* ενώσεις: Μπορεί να χωριστεί σε απλούστερες ουσίες μέσω χημικών αντιδράσεων.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη χημική διάσπαση:
* Χημικοί δεσμοί: Η δύναμη των δεσμών που συγκρατούν το χημικό μαζί καθορίζει πόσο δύσκολο είναι να το χωρίσει.
* Εισαγωγή ενέργειας: Ορισμένες χημικές αντιδράσεις απαιτούν θερμότητα, φως ή ηλεκτρική ενέργεια για να ξεκινήσουν η διαδικασία διάσπασης.
* Catalyst: Ορισμένες αντιδράσεις χρειάζονται καταλύτη για να επιταχύνουν τη διαδικασία διάσπασης.
Παραδείγματα χημικής διάσπασης:
* Το νερό (H₂O) μπορεί να χωριστεί σε υδρογόνο (H₂) και οξυγόνο (O₂) με ηλεκτρόλυση.
* Το χλωριούχο νάτριο (NaCl) μπορεί να χωριστεί σε νάτριο (Na) και χλώριο (CL₂) με ηλεκτρόλυση.
* Το ανθρακικό ασβέστιο (CACO₃) μπορεί να χωριστεί σε οξείδιο του ασβεστίου (CAO) και διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) με θέρμανση.
Η κατανόηση των συγκεκριμένων ιδιοτήτων ενός χημικού και του επιθυμητού αποτελέσματος θα βοηθήσει στον προσδιορισμό της καλύτερης μεθόδου για τη διάσπαση του.
