Τι σημαίνει ένα -ite ή -ate που τελειώνει σε ένα πολυτομικό ιόν;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* -ite: Αυτό το τέλος γενικά υποδεικνύει μια χαμηλότερη κατάσταση οξείδωσης του κεντρικού μη μεταλλικού ατόμου. Για παράδειγμα, σε θειώδες (SO₃2⁻), το θείο έχει κατάσταση οξείδωσης +4, σε σύγκριση με +6 σε θειικό (So₄²⁻).
* -ate: Αυτό το τέλος γενικά υποδεικνύει μια υψηλότερη κατάσταση οξείδωσης του κεντρικού μη μεταλλικού ατόμου. Για παράδειγμα, σε νιτρικά (NO₃⁻), το άζωτο έχει κατάσταση οξείδωσης +5, σε σύγκριση με +3 σε νιτρώδη (No₂⁻).
Εδώ είναι μερικά παραδείγματα:
* θειώδη (SO₃2⁻) εναντίον θειικό άλας (so₄²⁻)
* νιτρώδες (no₂⁻) εναντίον νιτρικά (no₃⁻)
* φωσφορικό (po₄³⁻) εναντίον φωσφορίτης (po₃³⁻)
* ανθρακικό (co₃²) vs. Carbonite (Co₂2⁻) (Σημείωση:Ο ανθρακικός δεν είναι κοινό ιόν)
Εξαιρέσεις:
Υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα, αλλά η πλειοψηφία των πολυατομικών ιόντων ακολουθούν αυτό το μοτίβο. Για παράδειγμα, υπερχλωρικό (clo₄⁻) έχει υψηλότερη κατάσταση οξείδωσης +7 για χλώριο, παρόλο που τελειώνει στο "-ate".
Σημαντική σημείωση: Αυτή η διάκριση είναι συχνά ένας χρήσιμος τρόπος για να θυμάστε τους τύπους και τα ονόματα κοινών πολυατομικών ιόντων. Δεν είναι ένας αυστηρός κανόνας, αλλά είναι μια χρήσιμη γενίκευση.
