Ποιος δημιούργησε τον ιδανικό νόμο περί αερίου;

Ο ιδανικός νόμος για το φυσικό αέριο δεν αποδίδεται σε ένα μόνο άτομο, αλλά μάλλον εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου μέσω του έργου πολλών επιστημόνων.

Ακολουθεί μια ανάλυση των βασικών συνεισφορών:

* Robert Boyle (1662): Ο νόμος του Boyle δηλώνει ότι ο όγκος ενός αερίου είναι αντιστρόφως ανάλογος με την πίεση του σε σταθερή θερμοκρασία.

* Jacques Alexandre Charles (1787): Ο νόμος του Charles δηλώνει ότι ο όγκος ενός αερίου είναι άμεσα ανάλογος με την απόλυτη θερμοκρασία του σε σταθερή πίεση.

* Joseph Louis Gay-Lussac (1802): Ο νόμος του Gay-Lussac δηλώνει ότι η πίεση ενός αερίου είναι άμεσα ανάλογη με την απόλυτη θερμοκρασία του σε σταθερό όγκο.

* Amedeo avogadro (1811): Ο νόμος του Avogadro δηλώνει ότι ίσοι όγκοι αερίων στην ίδια θερμοκρασία και πίεση περιέχουν ίσους αριθμούς μορίων.

Ενώ αυτοί οι επιστήμονες έκαναν σημαντικές συνεισφορές, ήταν Emile Clapeyron Στο 1834 ο οποίος συνένωσε αυτούς τους νόμους σε μια ενιαία εξίσωση, γνωστή ως ο ιδανικός νόμος για το φυσικό αέριο:

pv =nrt

Οπου:

* p είναι η πίεση

* V είναι όγκος

* n είναι ο αριθμός των γραμμομορίων αερίου

* r είναι η ιδανική σταθερά αερίου

* t είναι η απόλυτη θερμοκρασία

Έτσι, ενώ ο ιδανικός νόμος για το φυσικό αέριο δεν δημιουργήθηκε από ένα άτομο, ήταν το αποκορύφωμα του έργου πολλών επιστημόνων για μια χρονική περίοδο.