Ποιες είναι οι τρεις ιδιότητες που πρέπει να έχει μια ένωση για να λειτουργήσει καλά ως διαλύτης εκχύλισης;
1. Επιλεκτικότητα: Ο διαλύτης θα πρέπει να διαλύει κατά προτίμηση την επιθυμητή ένωση (αναλύτη) από το μείγμα, αφήνοντας πίσω τα άλλα συστατικά. Αυτό σημαίνει ότι ο διαλύτης πρέπει να έχει υψηλότερη συγγένεια για τον αναλύτη από ό, τι για τα άλλα συστατικά του μείγματος.
2. Αμινάνεια με το αρχικό δείγμα: Ο διαλύτης πρέπει να είναι μη αναμίξιμος με την αρχική μήτρα δείγματος. Αυτό επιτρέπει τον σχηματισμό δύο ξεχωριστών φάσεων (φάση διαλύτη και αρχικού δείγματος) που μπορούν εύκολα να διαχωριστούν. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την επίτευξη ενός καθαρού διαχωρισμού του αναλύτη.
3. Διαλυτότητα του αναλύτη: Ο διαλύτης πρέπει να είναι σε θέση να διαλύσει τον αναλύτη σε επαρκή έκταση ώστε να επιτρέψει την εξαγωγή του από το αρχικό δείγμα. Αυτό εξασφαλίζει ότι ο αναλύτης μεταφέρεται από το αρχικό δείγμα στη φάση του διαλύτη αποτελεσματικά.
Εκτός από αυτές τις τρεις ιδιότητες πυρήνα, άλλα επιθυμητά χαρακτηριστικά για έναν διαλύτη εκχύλισης περιλαμβάνουν:
* Χαμηλή μεταβλητότητα: Αυτό εμποδίζει τον διαλύτη να εξατμιστεί πολύ γρήγορα, καθιστώντας ευκολότερο να χειριστεί και να μειώσει τις πιθανές απώλειες του αναλύτη.
* Μη αντιδραστικότητα με την αναλύτη: Ο διαλύτης δεν πρέπει να αντιδρά με τον αναλύτη, ο οποίος θα μπορούσε να μεταβάλει τη χημική του σύνθεση ή να επηρεάσει την ακρίβεια της εκχύλισης.
* ευκολία διαχωρισμού: Ο διαλύτης θα πρέπει να είναι εύκολα διαχωρίσιμος από τον αναλύτη μετά την εκχύλιση, όπως μέσω της απόσταξης ή της εξάτμισης.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις ιδιότητες, μπορείτε να επιλέξετε τον καταλληλότερο διαλύτη για τις συγκεκριμένες ανάγκες εκχύλισης.
