Εάν ένας κρύσταλλος σπόρου προστέθηκε στην υπερκορεσμένη λύση, πώς θα χαρακτηρίσατε την προκύπτουσα λύση;
* Υπεραϊκή λύση: Αυτό σημαίνει ότι η λύση διατηρεί πιο διαλυμένη ουσία από ό, τι κανονικά μπορεί σε μια δεδομένη θερμοκρασία. Είναι σε μια ασταθής κατάσταση, έτοιμη να κρυσταλλωθεί.
* Κρύσταλλο σπόρου: Αυτό παρέχει μια θέση πυρήνωσης για την υπερβολική διαλυτή ουσία για να κρυσταλλωθεί. Λειτουργεί ως σημείο εκκίνησης για την ανάπτυξη των κρυστάλλων.
* Κρυστάλλωση: Η περίσσεια διαλυμένη ουσία στο υπερκορεσμένο διάλυμα θα κατακρημνίσει γρήγορα στον κρύσταλλο σπόρου. Αυτό θα συνεχιστεί έως ότου η λύση φτάσει στο σημείο κορεσμού του, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί πλέον να διατηρεί πλέον διαλυμένη διαλυμένη ουσία σε αυτή τη θερμοκρασία.
Επομένως, η προσθήκη ενός κρυστάλλου σπόρου σε ένα υπερκορεσμένο διάλυμα προκαλεί κρυστάλλωση, οδηγώντας σε ένα κορεσμένο διάλυμα με περίσσεια διαλυμένη ουσία που κατακρημνίζεται ως κρυστάλλους.
