Πώς η υπόθεση Van Niels συγκρούστηκε από τη γνώση σας για τη φωτοσύνθεση;
Ενώ το πείραμά του δεν αποκαλύπτει άμεσα τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης όπως το γνωρίζουμε σήμερα, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην προκλητική επικρατούσες επιστημονικές ιδέες της εποχής και τελικά έθεσε τις βάσεις για μεταγενέστερες ανακαλύψεις. Εδώ είναι:
το πείραμα του Van Helmont:
* AIM: Για να προσδιορίσετε από πού προέρχεται η μάζα ενός αναπτυσσόμενου φυτού.
* Μέθοδος: Φύτεψε ένα φυτά ιτιάς σε μια κατσαρόλα με γνωστό βάρος εδάφους. Έδωσε ποτίσματα το εργοστάσιο τακτικά και προσεκτικά μέτρησε το βάρος του εδάφους και του φυτού πάνω από πέντε χρόνια.
* Αποτελέσματα: Το δέντρο ιτιάς κέρδισε ένα σημαντικό βάρος, ενώ το έδαφος έχασε αμελητέο βάρος.
* Συμπέρασμα: Ο Van Helmont κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανάπτυξη του φυτού οφειλόταν στο νερό που απορρόφησε, καθώς δεν είχε παρατηρήσει καμία σημαντική αλλαγή στο βάρος του εδάφους.
Η συμβολή του πειράματος του Van Helmont στην κατανόηση της φωτοσύνθεσης:
* Προκάλεσε τη θεωρία του Αριστοτέλη: Εκείνη την εποχή, η θεωρία του Αριστοτέλη ότι τα φυτά προέρχονταν από όλη τους την τροφή από το έδαφος ήταν ευρέως αποδεκτές. Το πείραμα του Van Helmont έδειξε ότι το νερό διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη των φυτών.
* άνοιξε το δρόμο για περαιτέρω έρευνα: Ενώ το συμπέρασμά του δεν ήταν απολύτως ακριβές, το πείραμα του Van Helmont διεγείρει περαιτέρω έρευνα στη διαδικασία ανάπτυξης των φυτών.
* οδήγησε στην ανακάλυψη του ρόλου του αέρα: Αργότερα επιστήμονες, όπως ο Joseph Priestley και ο Jan Ingenhousz, χτίστηκαν στο έργο του Van Helmont. Ανακάλυψαν ότι τα φυτά χρειάζονται αέρα, συγκεκριμένα διοξείδιο του άνθρακα, για να αναπτυχθούν και ότι απελευθερώνουν οξυγόνο κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας.
Η σημασία του έργου του Van Helmont:
Ενώ το πείραμα του Van Helmont δεν ήταν άμεσα για τη φωτοσύνθεση, ήταν ένα σημαντικό βήμα στην εξάπλωση του μυστηρίου της ανάπτυξης των φυτών. Παρείχε ένα κρίσιμο κομμάτι του παζλ που τελικά οδήγησε στην κατανόηση της σύνθετης διαδικασίας της φωτοσύνθεσης.
Συνοπτικά: Το πείραμα του Van Helmont, αν και δεν ήταν άμεση μελέτη της φωτοσύνθεσης, συνέβαλε στη μετατόπιση της επιστημονικής σκέψης μακριά από την επικρατούσα ιδέα ότι τα φυτά προέρχονταν μόνο από τα θρεπτικά συστατικά από το έδαφος. Αυτό άνοιξε το δρόμο για περαιτέρω έρευνα που τελικά οδήγησε στην κατανόηση του ουσιαστικού ρόλου του αέρα, του ηλιακού φωτός και του νερού στη διαδικασία της φωτοσύνθεσης.
