Ποια μεταλλική ένωση είναι πράσινη και αδιάλυτη;
Κοινά παραδείγματα:
* Υδροξείδιο του χαλκού (II) (Cu (OH) ₂): Αυτή η ένωση είναι ένα φωτεινό μπλε-πράσινο στερεό και σχηματίζεται εύκολα όταν μια ισχυρή βάση όπως το υδροξείδιο του νατρίου προστίθεται σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα χαλκού (II). Είναι αδιάλυτο σε νερό αλλά διαλυτή σε οξέα. Χρησιμοποιείται στην παραγωγή μυκητοκτόνων, χρωστικών και mordants.
* Νικέλιο (II) Υδροξείδιο (Ni (OH) ₂): Αυτή η ένωση είναι ένα ανοιχτό πράσινο στερεό, που χρησιμοποιείται συχνά ως πρόδρομος για μπαταρίες με βάση το νικέλιο. Είναι αδιάλυτο σε νερό αλλά διαλυτή σε οξέα και αμμωνία.
* Υδροξείδιο του χρωμίου (III) (Cr (OH) ₃): Αυτή η ένωση είναι ένα πράσινο, ζελατινώδες ίζημα που σχηματίζεται όταν μια ισχυρή βάση προστίθεται σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα χρωμίου (III). Είναι αδιάλυτο σε νερό αλλά διαλυτή σε οξέα. Χρησιμοποιείται ως χρωστική ουσία σε χρώματα και κεραμικά.
Λιγότερο κοινά παραδείγματα:
* υδροξείδιο του κοβαλτίου (II) (CO (OH) ₂): Αυτή η ένωση είναι ένα μπλε-πράσινο στερεό, που συχνά χρησιμοποιείται ως χρωστική και καταλύτη. Είναι αδιάλυτο σε νερό αλλά διαλυτή σε οξέα.
* Υδροξείδιο του σιδήρου (iii) (Fe (OH) ₃): Ενώ είναι τυπικά κοκκινωπό-καφέ, μπορεί να έχει μια πρασινωπή απόχρωση ανάλογα με τις συνθήκες και την παρουσία ακαθαρσιών. Αυτή η ένωση είναι αδιάλυτη στο νερό αλλά διαλυτή σε οξέα.
Προσδιορισμός της ακριβούς ένωσης:
Για να προσδιορίσετε την ακριβή πράσινη, αδιάλυτη μεταλλική ένωση, θα χρειαστείτε περισσότερες πληροφορίες, όπως:
* Η πηγή της ένωσης: Πού λήφθηκε η ένωση; Ποιες άλλες χημικές ουσίες υπήρχαν;
* Άλλες φυσικές ιδιότητες: Ποιο είναι το σημείο τήξης, το σημείο βρασμού ή η πυκνότητα της ένωσης;
* Χημικές δοκιμές: Πώς αντιδρά η ένωση με οξέα ή βάσεις;
Λαμβάνοντας υπόψη αυτούς τους παράγοντες, μπορείτε να περιορίσετε τις δυνατότητες και ενδεχομένως να προσδιορίσετε τη συγκεκριμένη μεταλλική ένωση.
