Πώς συνδέονται τα εξωτερικά κελύφη δύο ατόμων που είναι ομοιοπολικά;
Βασικά ομοιοπολικά συγκόλληση
* Κοινή χρήση ηλεκτρόνων: Στην ομοιοπολική συγκόλληση, τα άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτευχθούν σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων, που συνήθως μοιάζουν με ένα ευγενές αέριο.
* Εξωτερικό κέλυφος: Αυτή η κοινή χρήση συμβαίνει κυρίως στο εξώτατο κέλυφος ηλεκτρονίων, επίσης γνωστό ως κέλυφος σθένους.
* σταθερότητα: Με την κοινή χρήση ηλεκτρονίων, τα άτομα ολοκληρώνουν τα κελύφη σθένους τους, κερδίζοντας σταθερότητα.
Η διαδικασία
1. Επικάλυψη: Όταν τα δύο άτομα πλησιάζουν ο ένας τον άλλον, τα κελύφη σθένους αρχίζουν να επικαλύπτονται.
2. Κοινή χρήση: Τα ηλεκτρόνια στις επικαλυπτόμενες περιοχές μοιράζονται τώρα μεταξύ των δύο ατόμων. Αυτό το κοινό ζεύγος ηλεκτρονίων ονομάζεται "ζευγάρι συγκόλλησης".
3. Σταθερή διαμόρφωση: Κάθε άτομο έχει τώρα αποτελεσματικά ένα πλήρες κέλυφος σθένους, συμβάλλοντας στη σταθερότητα του μορίου.
Παράδειγμα:νερό (h₂o)
* οξυγόνο (o): Έχει 6 ηλεκτρόνια σθένους (2S2 2P⁴). Χρειάζεται 2 ακόμη ηλεκτρόνια για να έχουν ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος (όπως το νέον).
* υδρογόνο (h): Έχει 1 ηλεκτρόνιο σθένους (1S¹). Χρειάζεται 1 ακόμη ηλεκτρόνιο για να έχει ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος (όπως το ήλιο).
* Σχηματισμός νερού: Το άτομο οξυγόνου μοιράζεται ένα από τα ηλεκτρόνια του με κάθε άτομο υδρογόνου. Κάθε άτομο υδρογόνου μοιράζεται το ηλεκτρόνιο του με το άτομο οξυγόνου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα δύο κοινά ζεύγη ηλεκτρονίων, σχηματίζοντας δύο ομοιοπολικούς δεσμούς και δίνοντας σε κάθε άτομο μια σταθερή διαμόρφωση.
Βασικά σημεία
* Τύποι ομοιοπολικών δεσμών:
* Ενιαίος ομοιοπολικός δεσμός: Ένα κοινό ζευγάρι ηλεκτρονίων (π.χ., h₂o)
* Διπλός ομοιοπολικός δεσμός: Δύο κοινόχρηστα ζεύγη ηλεκτρονίων (π.χ., o₂).
* τριπλός ομοιοπολικός δεσμός: Τρία κοινά ζεύγη ηλεκτρονίων (π.χ., n₂).
* πολικοί ομοιοπολικοί δεσμοί: Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ηλεκτρόνια δεν μοιράζονται εξίσου. Το άτομο με ισχυρότερη έλξη στα ηλεκτρόνια γίνεται ελαφρώς αρνητικό και το άλλο άτομο γίνεται ελαφρώς θετικό. Αυτό δημιουργεί ένα πολικό μόριο, όπως το νερό (h₂o).
Στην ουσία, η ομοιοπολική συγκόλληση περιλαμβάνει την ανταλλαγή ηλεκτρονίων στα εξωτερικά κελύφη ατόμων, οδηγώντας σε σταθερή διαμόρφωση και για τα δύο άτομα που εμπλέκονται.
