Ποιες είναι οι 5 μέθοδοι ανάλυσης στη χημεία;
1. τιτλοποίηση: Πρόκειται για μια ποσοτική μέθοδο όπου προστίθεται ένα διάλυμα γνωστής συγκέντρωσης (τιτλοδότηση) σε ένα διάλυμα άγνωστης συγκέντρωσης (αναλύτη) μέχρι να ολοκληρωθεί η αντίδραση. Αυτό επιτρέπει τον προσδιορισμό της άγνωστης συγκέντρωσης.
2. φασματοσκοπία: Αυτό περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα τεχνικών που χρησιμοποιούν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία για να αναλύουν ουσίες. Διαφορετικοί τύποι φασματοσκοπίας περιλαμβάνουν φασματοσκοπία UV-VIS (απορρόφηση της υπεριώδους και ορατού φωτός), η φασματοσκοπία IR (μέτρηση της απορρόφησης του υπέρυθρου φωτός) και της φασματοσκοπίας NMR (μέτρηση της αλληλεπίδρασης των πυρηνικών περιστροφών με ραδιοκύματα). Κάθε μέθοδος παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη δομή, τη σύνθεση και τις λειτουργικές ομάδες που υπάρχουν στην ουσία.
3. χρωματογραφία: Αυτή είναι μια τεχνική διαχωρισμού όπου τα συστατικά ενός μείγματος διαχωρίζονται με βάση τις διαφορετικές συγγένειες τους για μια στατική φάση και μια κινητή φάση. Οι συνήθεις τύποι περιλαμβάνουν τη χρωματογραφία αερίου (GC) για τον διαχωρισμό πτητικών ενώσεων και την υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) για τον διαχωρισμό των μη πτητικών ενώσεων.
4. φασματομετρία μάζας: Αυτή η τεχνική μετρά τον λόγο μάζας προς φόρτωση των ιόντων. Είναι εξαιρετικά χρήσιμο για τον εντοπισμό άγνωστων ενώσεων, τον προσδιορισμό του μοριακού τους βάρους και την ανάλυση της ισοτοπικής σύνθεσης.
5. στοιχειακή ανάλυση: Αυτό περιλαμβάνει τον προσδιορισμό της στοιχειακής σύνθεσης ενός δείγματος. Οι συνήθεις μέθοδοι περιλαμβάνουν ανάλυση καύσης (προσδιορισμός περιεχομένου άνθρακα, υδρογόνου και αζώτου) και φασματομετρία ατομικής εκπομπής με επαγωγικά συζευγμένο πλάσμα (ICP-AES) για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης των μετάλλων.
Αυτές είναι μόνο μερικές από τις πολλές αναλυτικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται στη χημεία. Η επιλογή της μεθόδου εξαρτάται από το συγκεκριμένο ερώτημα που τίθεται και η φύση του δείγματος που αναλύεται.
