Ποια τρία στοιχεία εμποδίζουν τη διάβρωση;
1. Προστατευτικά επικαλύψεις: Αυτά λειτουργούν ως φυσικό εμπόδιο μεταξύ του μετάλλου και του διαβρωτικού περιβάλλοντος. Παραδείγματα περιλαμβάνουν:
* βαφή: Δημιουργεί μια ταινία που σφραγίζει το μέταλλο από την υγρασία και το οξυγόνο.
* βερνίκι: Παρόμοια με το χρώμα, αλλά λεπτότερο και συχνά χρησιμοποιείται στο ξύλο για να αποφευχθεί η βλάβη της υγρασίας.
* Γαλβανοποίηση: Μια επίστρωση ψευδαργύρου που εφαρμόζεται στον χάλυβα, η οποία παρέχει θυσιαστική προστασία (ο ψευδάργυρος διαβρώνει αντί του χάλυβα).
* Ανδόζη: Μια ηλεκτροχημική διαδικασία που δημιουργεί ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου στο αλουμίνιο, αυξάνοντας την αντοχή του στη διάβρωση.
2. Στοιχεία κράματος: Η προσθήκη ορισμένων μετάλλων σε άλλο μέταλλο μπορεί να αυξήσει σημαντικά την αντίσταση της διάβρωσης.
* ανοξείδωτος χάλυβα: Περιέχει χρωμίου, το οποίο σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου στην επιφάνεια.
* Brass: Ένα κράμα χαλκού και ψευδαργύρου, γνωστό για την αντίσταση στη διάβρωση σε πολλά περιβάλλοντα.
* χάλκινο: Ένα κράμα χαλκού και κασσίτερου, επίσης γνωστό για την αντίσταση της διάβρωσης.
3. Καθοδική προστασία: Αυτό περιλαμβάνει τη χρήση μιας θυσιαστικής άνοδος, ενός μέταλλο που διαβρώνεται πιο εύκολα από το μέταλλο που προστατεύεται. Η θυσία ανόδου λειτουργεί ως "μαγνήτης" για τη διάβρωση, απομακρύνεται από το προστατευμένο μέταλλο.
* εντυπωσιασμένος τρέχουσα καθοδική προστασία: Ένα ηλεκτρικό ρεύμα εφαρμόζεται στο προστατευμένο μέταλλο, καθιστώντας το κάθοδο σε ένα ηλεκτροχημικό κύτταρο, εμποδίζοντας τη διάβρωση.
* Γαλβανικά συστήματα ανόδου: Χρησιμοποιεί ένα μέταλλο όπως το μαγνήσιο ή το ψευδάργυρο ως θυσιαστική άνοδο, που συνδέεται με το προστατευμένο μέταλλο.
Σημαντική σημείωση: Η αποτελεσματικότητα αυτών των μεθόδων εξαρτάται από το συγκεκριμένο μέταλλο, το διαβρωτικό περιβάλλον και την εφαρμογή. Είναι σημαντικό να επιλέξετε την κατάλληλη μέθοδο πρόληψης της διάβρωσης με βάση τις συγκεκριμένες ανάγκες της κατάστασης.
