Πώς η προσθήκη της λύσης DNS σταματάει την ενζυματική καταλυόμενη αντίδραση;
Ακολουθεί μια ανάλυση των όρων:
* ενζυματικές καταλυόμενες αντιδράσεις: Αυτές είναι χημικές αντιδράσεις που επιταχύνουν τα ένζυμα. Τα ένζυμα δρουν ως καταλύτες, επιταχύνοντας τον ρυθμό αντίδρασης χωρίς να καταναλώνονται.
* Λύση DNS: Πρόκειται για ένα αντιδραστήριο που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της ποσότητας μείωσης των σακχάρων που υπάρχουν σε ένα διάλυμα. Αντιδρά με τα αναγωγικά σάκχαρα, οδηγώντας σε μια αλλαγή χρώματος που μπορεί να μετρηθεί φασματοφωτομετρικά.
Πώς χρησιμοποιείται η λύση DNS σε ενζυματικές μελέτες αντίδρασης:
1. Ρύθμιση αντίδρασης: Μια ενζυματική αντίδραση ρυθμίζεται με ένα υπόστρωμα και το ένζυμο.
2. Πρόοδος αντίδρασης: Η αντίδραση επιτρέπεται να προχωρήσει για κάποιο χρονικό διάστημα.
3. Προσθήκη λύσης DNS: Σε συγκεκριμένα χρονικά σημεία, προστίθεται διάλυμα DNS για να σταματήσει την αντίδραση και να μετρήσει την ποσότητα μείωσης των παραγόμενων σακχάρων.
4. Η αλλαγή χρώματος του διαλύματος DNS λόγω της αντίδρασης με τα αναγωγικά σάκχαρα μετράται φασματοφωτομετρικά.
5. Ποσοτική δραστηριότητα ενζύμου: Η ποσότητα μείωσης των σακχάρων που παράγονται με την πάροδο του χρόνου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της δραστικότητας του ενζύμου.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Η λύση DNS δεν σταματά άμεσα τις ενζυματικές αντιδράσεις . Σταματά την αντίδραση με μετουσιές του ενζύμου , που την εμποδίζει από περαιτέρω κατάλυση. Ωστόσο, ο πρωταρχικός σκοπός του διαλύματος DNS είναι να μετρήσετε την ποσότητα μείωσης των σακχάρων που παράγονται Κατά τη διάρκεια της αντίδρασης, να μην σταματήσουμε την ίδια την αντίδραση.
Επομένως, η προσθήκη διαλύματος DNS είναι ένα κρίσιμο βήμα στη μέτρηση της ενζυμικής δραστηριότητας, αλλά δεν είναι ο πρωταρχικός τρόπος για να σταματήσετε την αντίδραση. Για να σταματήσετε πλήρως μια ενζυματική αντίδραση, άλλες μέθοδοι όπως η απενεργοποίηση του ενζύμου ή η αφαίρεση του υποστρώματος χρησιμοποιούνται γενικά.
