bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Γιατί μια ουσία σε κάθε άκρο της κλίμακας pH συνειδητοποιείται επικίνδυνη;

Οι ουσίες σε κάθε άκρο της κλίμακας pH θεωρούνται επικίνδυνες επειδή αντιπροσωπεύουν άκρα οξύτητας ή αλκαλικότητας, τα οποία μπορούν να έχουν επιζήμιες επιδράσεις στους ζωντανούς οργανισμούς και τα υλικά. Εδώ είναι μια κατανομή:

εξαιρετικά όξινες ουσίες (χαμηλό pH):

* Ισχυρά οξέα: Αυτές οι ουσίες δίνουν εύκολα ιόντα υδρογόνου (Η+), καθιστώντας το περιβάλλον εξαιρετικά όξινο. Παραδείγματα περιλαμβάνουν υδροχλωρικό οξύ (HCl) και θειικό οξύ (H2SO4).

* Κίνδυνος:

* Burns: Οι όξινες ουσίες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές εγκαύματα στο δέρμα, τα μάτια και τις βλεννογόνες.

* διάβρωση: Μπορούν να διαβρωθούν μέταλλα και άλλα υλικά.

* ζημιά στα εσωτερικά όργανα: Η κατάποση ισχυρών οξέων μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές εσωτερικές βλάβες, συμπεριλαμβανομένων των εγκαυμάτων στον οισοφάγο, το στομάχι και τα έντερα.

* Περιβαλλοντική ζημιά: Η όξινη βροχή, που προκαλείται από ατμοσφαιρικούς ρύπους, μπορεί να βλάψει τα οικοσυστήματα, να εξορύσσει τις λίμνες και τα ρέματα και να βλάψει τη ζωή των φυτών.

Υψηλές αλκαλικές ουσίες (υψηλό pH):

* Ισχυρές βάσεις: Αυτές οι ουσίες δέχονται εύκολα ιόντα υδρογόνου (Η+), καθιστώντας το περιβάλλον ιδιαίτερα αλκαλικό. Παραδείγματα περιλαμβάνουν υδροξείδιο του νατρίου (ΝΑΟΗ) και υδροξείδιο του καλίου (ΚΟΗ).

* Κίνδυνος:

* Burns: Οι ισχυρές βάσεις μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά χημικά εγκαύματα στο δέρμα και τα μάτια, τα οποία είναι συχνά πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν από τα καύσιμα οξέος.

* saponification: Οι βάσεις μπορούν να αντιδράσουν με λίπη και έλαια, οδηγώντας στο σχηματισμό σαπουνιού. Αυτό μπορεί να βλάψει ή να καταστρέψει ορισμένα υλικά.

* ζημιά στα εσωτερικά όργανα: Η κατάποση ισχυρών βάσεων μπορεί να προκαλέσει σοβαρές εσωτερικές ζημιές, οδηγώντας σε εγκαύματα και πιθανή διάτρηση του πεπτικού σωλήνα.

* Περιβαλλοντική ζημιά: Οι αλκαλικές ουσίες μπορούν να διαταράξουν την ισορροπία του εδάφους και του νερού, επηρεάζοντας τη ζωή των φυτών και των ζώων.

Συνοπτικά:

Η ακραία φύση των εξαιρετικά όξινων και αλκαλικών ουσιών τους καθιστά επικίνδυνο λόγω της ικανότητάς τους να:

* προκαλούν χημικά εγκαύματα και ζημιά ιστών: Αυτές οι ουσίες διαταράσσουν τη χημική ισορροπία των κυττάρων και των ιστών, οδηγώντας σε μη αναστρέψιμες βλάβες.

* Υλικά διαβίωσης: Τα οξέα και οι βάσεις μπορούν να σπάσουν πολλά υλικά, καθιστώντας τα άχρηστα ή μη ασφαλή.

* Διαταράξτε τις βιολογικές διεργασίες: Το ακραίο ρΗ διαταράσσει τη λεπτή ισορροπία των ενζύμων και άλλων βιομορίων που είναι απαραίτητα για τη ζωή.

Είναι σημαντικό να χειριστείτε οποιαδήποτε ουσία στα άκρα της κλίμακας pH με μέγιστη προσοχή και να ακολουθήσετε τα κατάλληλα πρωτόκολλα ασφαλείας. Πάντα να φοράτε κατάλληλο προστατευτικό εξοπλισμό, να τα αποθηκεύετε με ασφάλεια και να αναζητήσετε αμέσως ιατρική φροντίδα εάν αντιμετωπίσετε επαφή ή κατάποση.

Διαφορά μεταξύ της Θεωρίας Πεδίου Κρυστάλλου και της Θεωρίας Πεδίου Συνδέσμων

Διαφορά μεταξύ της Θεωρίας Πεδίου Κρυστάλλου και της Θεωρίας Πεδίου Συνδέσμων

Κύρια Διαφορά – Θεωρία Πεδίου Κρυστάλλου έναντι Θεωρίας Πεδίου Συνδέσμου Πολλοί επιστήμονες και χημικοί προσπάθησαν να διατυπώσουν θεωρίες για να εξηγήσουν τον δεσμό των ενώσεων συντονισμού και να αιτιολογήσουν και να προβλέψουν τις ιδιότητές τους. Η πρώτη επιτυχημένη θεωρία είναι η θεωρία του δεσμο

Διαφορά μεταξύ φαινόλης και βενζοϊκού οξέος

Διαφορά μεταξύ φαινόλης και βενζοϊκού οξέος

Κύρια διαφορά – Φαινόλη έναντι Βενζοϊκού Οξέος Η φαινόλη και το βενζοϊκό οξύ είναι οργανικές ενώσεις. Και οι δύο είναι αρωματικές ενώσεις. Μια αρωματική ένωση είναι μια ουσία που αποτελείται από ένα επίπεδο σύστημα δακτυλίων με μη εντοπισμένα νέφη ηλεκτρονίων pi. Η φαινόλη είναι η απλούστερη αρωματι

Διαφορά μεταξύ αλκυλίου και αρυλίου

Διαφορά μεταξύ αλκυλίου και αρυλίου

Κύρια διαφορά – Αλκύλιο εναντίον Αρυλ Το αλκύλιο και το αρύλιο είναι δύο χημικοί όροι που χρησιμοποιούνται για την ονομασία λειτουργικών ομάδων οργανικών ενώσεων. Οι λειτουργικές ομάδες είναι μέρη οργανικών μορίων που έχουν την ευθύνη για τις χαρακτηριστικές ιδιότητες ενός συγκεκριμένου μορίου. Είνα