Πώς σχετίζονται οι συγκεντρώσεις ιόντων υδρογόνου και υδροξειδίου σε ένα υδατικό διάλυμα.

Οι συγκεντρώσεις ιόντων υδρογόνου (Η+) και ιόντων υδροξειδίου (ΟΗ-) σε ένα υδατικό διάλυμα είναι αντιστρόφως αναλογικά ο ένας στον άλλο. Αυτό σημαίνει ότι καθώς η συγκέντρωση ενός αυξάνεται, η συγκέντρωση του άλλου μειώνεται. Αυτή η σχέση ορίζεται από το Ιονικό προϊόν νερού (kW) :

kW =[H+] [OH-] =1,0 x 10^-14 στους 25 ° C

Εδώ σημαίνει αυτό:

* ουδέτερη λύση: Σε ένα ουδέτερο διάλυμα, οι συγκεντρώσεις των Η+ και ΟΗ- είναι ίσες. Αυτό συμβαίνει όταν και οι δύο είναι 1,0 x 10^-7 M.

* όξινο διάλυμα: Σε ένα όξινο διάλυμα, η συγκέντρωση του Η+ είναι μεγαλύτερη από τη συγκέντρωση του ΟΗ-. Αυτό σημαίνει το [H+]> 1.0 x 10^-7 m και το [OH-] <1.0 x 10^-7 M.

* Βασική λύση: Σε μια βασική λύση, η συγκέντρωση του ΟΗ- είναι μεγαλύτερη από τη συγκέντρωση του Η+. Αυτό σημαίνει το [OH-]> 1.0 x 10^-7 m και το [H+] <1.0 x 10^-7 M.

Βασικά σημεία:

* Το προϊόν των [Η+] και [OH-] ισούται πάντα με το KW, ακόμη και αν το διάλυμα είναι όξινο ή βασικό.

* Η κλίμακα pH, η οποία μετρά την οξύτητα/βασικότητα, σχετίζεται με τη συγκέντρωση του Η+:

* ph =-log [Η+]

* Οι χαμηλότερες τιμές ρΗ υποδηλώνουν υψηλότερη οξύτητα (περισσότερη Η+).

* Οι υψηλότερες τιμές ρΗ υποδηλώνουν υψηλότερη βασικότητα (περισσότερο OH-).

Παράδειγμα:

Εάν η συγκέντρωση του Η+ σε ένα διάλυμα είναι 1,0 x 10^-5 m, τότε η συγκέντρωση του ΟΗ- μπορεί να υπολογιστεί χρησιμοποιώντας KW:

[Oh-] =kw / [h+] =(1,0 x 10^-14) / (1,0 x 10^-5) =1,0 x 10^-9 m