Γιατί ορισμένοι δείκτες βάσης οξέος είναι καλύτεροι από άλλους;
Παράγοντες που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα του δείκτη:
* Εύρος ph: Ο πιο κρίσιμος παράγοντας είναι η περιοχή PH του δείκτη . Ένας δείκτης είναι αποτελεσματικός για ένα συγκεκριμένο εύρος pH, συνήθως περίπου 2 μονάδες pH.
* Παγκόσμια ένδειξη: Αυτό είναι ένα μείγμα πολλών δεικτών και παρέχει ένα ευρύτερο φάσμα αλλαγής χρώματος. Είναι χρήσιμο για τον κατά προσέγγιση προσδιορισμό του pH.
* Ενιαίες δείκτες: Δείκτες όπως η φαινολοφθαλεΐνη είναι ιδανικοί για ένα συγκεκριμένο εύρος pH. Για παράδειγμα, η φαινολοφθαλεΐνη αλλάζει από άχρωμο σε ροζ γύρω από το ρΗ 8.2-10.0, καθιστώντας την κατάλληλη για τιτλοδοτήσεις με ισχυρές βάσεις.
* Αλλαγή χρώματος: Μια απότομη, ξεχωριστή αλλαγή χρώματος είναι επιθυμητή. Αυτό επιτρέπει τον ευκολότερο προσδιορισμό του οπτικού τελικού σημείου.
* Αναστροφή: Οι καλοί δείκτες παρουσιάζουν αναστρέψιμες αλλαγές χρώματος. Αυτό εξασφαλίζει την ακρίβεια κατά τη χρήση τους πολλές φορές.
* Ευαισθησία: Οι δείκτες με υψηλότερη ευαισθησία παράγουν μια πιο αξιοσημείωτη αλλαγή χρώματος για μικρότερες μετατοπίσεις pH, ενισχύοντας την ακρίβεια.
* Διαλυτότητα: Ένας καλός δείκτης πρέπει να είναι διαλυτός στη λύση με την οποία χρησιμοποιείται, επιτρέποντας τη σωστή διανομή και παρατήρηση.
* σταθερότητα: Οι δείκτες πρέπει να είναι σταθεροί και να διατηρούν την αποτελεσματικότητά τους με την πάροδο του χρόνου.
Παραδείγματα γιατί ορισμένοι δείκτες είναι καλύτεροι από άλλους:
* μεθυλο πορτοκαλί έναντι φαινολοφθαλεΐνης:
* μεθυλ πορτοκαλί (εύρος ρΗ 3.1-4.4) είναι καλύτερη για τις τιτλοδοτήσεις που περιλαμβάνουν αδύναμες βάσεις με ισχυρά οξέα.
* φαινολοφθαλεΐνη (εύρος ρΗ 8.2-10.0) είναι καλύτερη για τις τιτλοδοτήσεις που περιλαμβάνουν ισχυρές βάσεις με ισχυρά ή αδύναμα οξέα.
* χαρτί Litmus έναντι καθολικής ένδειξης:
* χαρτί Litmus Παρέχει γενική ένδειξη οξύτητας (κόκκινου) ή βασικότητας (μπλε).
* καθολική ένδειξη είναι πιο ακριβής, δείχνοντας ένα φάσμα χρωμάτων που αντιστοιχούν σε διαφορετικά επίπεδα pH.
Επιλέγοντας τη σωστή ένδειξη:
* Φύση της τιτλοδότησης: Το συγκεκριμένο οξύ και η βάση που τιτλοδότησε καθορίζουν την ιδανική περιοχή pH.
* Προσδιορισμός τελικού σημείου: Οι δείκτες θα πρέπει να επιλέγονται με αλλαγή χρώματος κοντά στο σημείο ισοδυναμίας της τιτλοδότησης.
Συνοπτικά:
Η επιλογή του δεξιού δείκτη οξέος-βάσης εξαρτάται από τη συγκεκριμένη εφαρμογή. Ο καλύτερος δείκτης είναι αυτός που προσφέρει την πιο ακριβή και εύκολα παρατηρήσιμη αλλαγή χρώματος για ένα δεδομένο εύρος pH.
