Γιατί το χλωριούχο TIN II ονομάζεται μειωμένος παράγοντας;
* Οξείδωση και μείωση: Σε μια χημική αντίδραση, η οξείδωση αναφέρεται στην απώλεια ηλεκτρονίων, ενώ η μείωση αναφέρεται στο κέρδος των ηλεκτρονίων.
* Αντιδράσεις οξειδοαναγωγής: Οι αντιδράσεις που περιλαμβάνουν οξείδωση και μείωση ονομάζονται αντιδράσεις οξειδοαναγωγής.
* Μείωση του παράγοντα: Ένας αναγωγικός παράγοντας είναι μια ουσία που προκαλεί μείωση μιας άλλης ουσίας (Electrons Gain). Αυτό το κάνει αυτό από μόνο του να οξειδωθεί (απώλεια ηλεκτρόνων).
Πώς το SNCL₂ λειτουργεί ως αναγωγικός παράγοντας:
1. Το ιόν κασσίτερου στο SNCL₂ έχει κατάσταση οξείδωσης +2. Μπορεί εύκολα να χάσει ένα άλλο ηλεκτρόνιο για να γίνει SN⁴⁺ (οξείδωση).
2. Μεταφορά ηλεκτρονίων: Όταν το SnCl₂ αντιδρά με μια άλλη ουσία, το ιόν Sn² μπορεί να δώσει το ηλεκτρόνιο της στην άλλη ουσία, προκαλώντας τη μείωση του.
3. Συνολικό αποτέλεσμα: Με την απώλεια ενός ηλεκτρονίου και την οξειδωμένη, το SNCL₂ αναγκάζει την άλλη ουσία να κερδίσει ένα ηλεκτρόνιο και να μειωθεί. Αυτό κάνει το SNCL₂ μειωμένο παράγοντα.
Παράδειγμα:
Εξετάστε την αντίδραση του SNCL₂ με μια λύση που περιέχει ιόντα Fe3:
Sncl₂ + 2fe³⁺ → sncl₄ + 2fe2 ⁺
Σε αυτήν την αντίδραση:
* Το SN²⁺ οξειδώνεται σε SN⁴⁺ (χάνει ηλεκτρόνια)
* Το Fe³⁺ μειώνεται σε Fe2⁺ (Electrons Electrons)
Δεδομένου ότι το SNCL₂ προκαλεί τη μείωση του Fe3 ⁺, ενεργεί ως αναγωγικός παράγοντας σε αυτή την αντίδραση.
Συνοπτικά: Η ικανότητα του χλωριούχου κασσίτερου (II) να χάσει ηλεκτρόνια και να οξειδωθεί καθιστά έναν καλό αναγωγικό παράγοντα. Μπορεί να μεταφέρει ηλεκτρόνια σε άλλες ουσίες, προκαλώντας τη μείωση τους.
