Το διοξείδιο του θείου δεν είναι συνηθισμένο ιδανικό στα 273Κ αλλά συμπεριφέρεται ιδανικά 327C.Explain IT;

Έχετε δίκιο, το διοξείδιο του θείου (SO2) παρουσιάζει μη ιδανική συμπεριφορά στα 273 K (0 ° C) και προσεγγίζει την ιδανική συμπεριφορά στους 327 ° C (600 K). Εδώ είναι γιατί:

Παράγοντες που επηρεάζουν την ιδανική συμπεριφορά αερίου:

* Διαμοριακές δυνάμεις: Τα ιδανικά αέρια θεωρούνται ότι έχουν αμελητέες διαμοριακές δυνάμεις. Ωστόσο, τα πραγματικά αέρια όπως το SO2 βιώνουν ελκυστικές δυνάμεις (δυνάμεις van der Waals) μεταξύ μορίων. Αυτές οι δυνάμεις γίνονται πιο σημαντικές σε χαμηλότερες θερμοκρασίες και υψηλότερες πιέσεις, προκαλώντας αποκλίσεις από την ιδανική συμπεριφορά.

* Μοριακός όγκος: Τα ιδανικά αέρια θεωρούνται ότι έχουν μηδενικό μοριακό όγκο. Στην πραγματικότητα, τα μόρια καταλαμβάνουν χώρο και αυτός ο όγκος γίνεται πιο σημαντικός σε υψηλότερες πιέσεις.

Επεξήγηση για SO2:

* στα 273 K: Σε αυτή τη σχετικά χαμηλή θερμοκρασία, οι διαμοριακές δυνάμεις μεταξύ των μορίων SO2 είναι ισχυρότερες. Αυτές οι δυνάμεις προκαλούν την απόκλιση των μορίων από τις ιδανικές υποθέσεις αερίου, οδηγώντας σε μη ιδανική συμπεριφορά.

* στους 327 ° C: Σε αυτή την υψηλότερη θερμοκρασία, τα μόρια έχουν σημαντικά περισσότερη κινητική ενέργεια. Αυτή η αυξημένη κινητική ενέργεια ξεπερνά τις διαμοριακές δυνάμεις, επιτρέποντας στα μόρια να συμπεριφέρονται περισσότερο σαν ιδανικά αέρια. Επιπλέον, η αυξημένη θερμοκρασία μειώνει τη σχετική σημασία του μοριακού όγκου σε σύγκριση με τον διαθέσιμο χώρο.

Βασικά σημεία:

* Τα πραγματικά αέρια πλησιάζουν την ιδανική συμπεριφορά σε υψηλότερες θερμοκρασίες και χαμηλότερες πιέσεις: Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σε αυτές τις συνθήκες, οι επιδράσεις των διαμοριακών δυνάμεων και του μοριακού όγκου καθίστανται λιγότερο σημαντικές.

* Το διοξείδιο του θείου είναι ένα πολικό μόριο: Η πολική του φύση συμβάλλει στις ισχυρότερες ενδομοριακές δυνάμεις, ενισχύοντας περαιτέρω τη μη ιδανική συμπεριφορά της σε χαμηλότερες θερμοκρασίες.

Συνοπτικά: Το διοξείδιο του θείου παρουσιάζει μη ιδανική συμπεριφορά στα 273 Κ λόγω ισχυρών διαμοριακών δυνάμεων και της σχετικής σημασίας του μοριακού όγκου σε αυτή τη θερμοκρασία. Στους 327 ° C, αυτές οι επιδράσεις ελαχιστοποιούνται, οδηγώντας σε πιο ιδανική συμπεριφορά.