Ποιοι τύποι μορίων είναι αδιάλυτοι στο νερό;
1. Μη πολικά μόρια:
* υδρογονάνθρακες: Αλυσίδες ή δαχτυλίδια ατόμων άνθρακα και υδρογόνου (π.χ. μεθάνιο, προπάνιο, έλαιο, λίπη). Αυτά τα μόρια έχουν πολύ μικρή διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ των ατόμων τους, καθιστώντας τα μη πολικά.
* Αρωματικές ενώσεις: Κυκλικοί υδρογονάνθρακες με εναλλασσόμενους διπλούς δεσμούς (π.χ. βενζόλιο, ναφθαλίνιο).
* Αέρια: Τα περισσότερα αέρια όπως το άζωτο, το οξυγόνο και το διοξείδιο του άνθρακα είναι μη πολικά και αδιάλυτα στο νερό.
2. Μεγάλα μόρια με κυρίως μη πολικές ομάδες:
* Κουρώ: Μεγάλες αλυσίδες λιπαρών οξέων που συνδέονται με αλκοόλες μακράς αλυσίδας.
* στεροειδή: Σύνθετες δομές δακτυλίου όπως η χοληστερόλη και οι ορμόνες.
* πρωτεΐνες: Ενώ οι πρωτεΐνες έχουν πολικές περιοχές, μπορούν επίσης να έχουν μεγάλα μη πολωτικά τμήματα που τα καθιστούν αδιάλυτα στο νερό.
3. Μόρια με ισχυρές διαμοριακές δυνάμεις που υπερβαίνουν την έλξη του νερού:
* Ορισμένα άλατα: Ενώ πολλά άλατα διαλύονται στο νερό, μερικά, όπως το χλωριούχο ασήμι (AGCL) και το θειικό βάριο (BASO4), έχουν πολύ ισχυρούς ιοντικούς δεσμούς που τους εμποδίζουν να διαλύονται.
Βασικές αρχές:
* "Όπως διαλύεται όπως" :Τα πολικά μόρια διαλύονται καλά σε πολικούς διαλύτες όπως το νερό, ενώ τα μη πολικά μόρια διαλύονται καλά σε μη πολικούς διαλύτες όπως το πετρέλαιο.
* δεσμός υδρογόνου: Η ισχυρή δέσμευση υδρογόνου του νερού το καθιστά καλό διαλύτη για πολικά μόρια που μπορούν επίσης να σχηματίσουν δεσμούς υδρογόνου.
* υδρόφοβες αλληλεπιδράσεις: Τα μη πολωτικά μόρια τείνουν να συσσωρεύονται μαζί στο νερό για να ελαχιστοποιήσουν την επαφή τους με τα πολικά μόρια νερού, οδηγώντας στην ανυπαρξία τους.
Σημαντική σημείωση: Η έννοια του "αδιάλυτου" είναι σχετική. Ακόμη και φαινομενικά "αδιάλυτες" ουσίες μπορούν να διαλυθούν σε νερό σε μικρό βαθμό. Είναι πιο ακριβές να πούμε ότι είναι * κακώς διαλυτές * ή έχουν πολύ χαμηλή διαλυτότητα.
