Οι αλλαγές στη θερμοκρασία και το pH μπορούν να μειώσουν μια δραστηριότητα με σπάσιμο;
Εδώ είναι γιατί:
* Θερμοκρασία:
* Υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να προκαλέσει τα μόρια να δονείται ταχύτερα, ενδεχομένως να σπάσουν αδύναμους δεσμούς όπως οι δεσμοί υδρογόνου και οι αλληλεπιδράσεις van der Waals. Αυτό μπορεί να διαταράξει το σχήμα και τη λειτουργία των πρωτεϊνών (ενζύμων), του DNA και άλλων βιολογικών μορίων.
* χαμηλές θερμοκρασίες επιβραδύνει τη μοριακή κίνηση, καθιστώντας πιο δύσκολο τα μόρια να αλληλεπιδρούν σωστά και να συμβούν αντιδράσεις. Αυτό μπορεί επίσης να επηρεάσει την ενζυμική δραστηριότητα.
* ph:
* Εξαιρετικές τιμές pH (πολύ όξινες ή πολύ βασικές) μπορεί να διαταράξει τις χρεώσεις σε αμινοξέα σε πρωτεΐνες. Αυτό μπορεί να προκαλέσει μετουσιές πρωτεΐνες (χάνουν το σχήμα τους) και να γίνουν ανενεργοί.
Παραδείγματα:
* ένζυμα: Τα ένζυμα είναι πρωτεΐνες που καταλύουν (επιταχύνουν) τις χημικές αντιδράσεις. Η δραστηριότητά τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σχήμα τους, το οποίο διατηρείται από αδύναμους δεσμούς. Οι μεταβολές της θερμοκρασίας ή του pH μπορούν να διαταράξουν αυτούς τους δεσμούς, προκαλώντας το ένζυμο να χάσει το σχήμα του και να γίνει ανενεργή.
* DNA: Το DNA είναι μια διπλή έλικα που συγκρατείται από δεσμούς υδρογόνου. Οι ακραίες θερμοκρασίες ή οι αλλαγές του ρΗ μπορούν να σπάσουν αυτούς τους δεσμούς, οδηγώντας σε βλάβη και υποβάθμιση του μορίου DNA.
Συνοπτικά, οι αλλαγές στη θερμοκρασία και το pH μπορούν να διαταράξουν τους αδύναμους δεσμούς που συγκρατούν βιολογικά μόρια μαζί, μεταβάλλοντας το σχήμα και τη λειτουργία τους.
