Ποιο στοιχείο σχηματίζει ένα ιοντικό αλάτι;
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Αυτό μετρά την τάση ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια σε έναν δεσμό.
* Ιονική σύνδεση: Σχηματίζεται όταν ένα άτομο (το πιο ηλεκτροαρνητικό) κερδίζει ηλεκτρόνια και γίνεται ανιόν (αρνητικό ιόν), ενώ το άλλο άτομο χάνει ηλεκτρόνια και γίνεται κατιόν (θετικό ιόν). Η ισχυρή ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ αυτών των αντίθετα φορτισμένων ιόντων δημιουργεί τον ιοντικό δεσμό.
Τυπικά παραδείγματα:
* Μέταλλα και μη μέταλλα: Αυτά συνήθως έχουν τις πιο σημαντικές διαφορές ηλεκτροαρνητικότητας. Για παράδειγμα, το νάτριο (Na) είναι ένα μέταλλο με χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα και το χλώριο (CL) είναι μη μέταλλο με υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Αντιδρούν για να σχηματίσουν χλωριούχο νάτριο (NaCl) ή επιτραπέζιο αλάτι.
* Ορισμένα μη μέταλλα: Ακόμη και ορισμένα μη μέταλλα μπορούν να σχηματίσουν ιοντικές ενώσεις μεταξύ τους εάν η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητάς τους είναι αρκετά μεγάλη. Ένα καλό παράδειγμα είναι η αντίδραση μεταξύ οξυγόνου (Ο) και φθορίου (F) για να σχηματίσουν διφθορίδη οξυγόνου (του 2).
Key Takeaway:
Ο σχηματισμός ενός ιοντικού άλατος απαιτεί ένα στοιχείο να είναι ένας ισχυρός δότος ηλεκτρονίων (μέταλλο ή λιγότερο ηλεκτροαρνητικό μη μεταλλικό) και ο άλλος να είναι ένας ισχυρός δέκτης ηλεκτρονίων (μη μεταλλικό ή πιο ηλεκτροαρνητικό μη μεταλλικό).
