bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Πώς λαμβάνετε κρυστάλλους από μια λύση;

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να ληφθούν κρύσταλλα από μια λύση. Η μέθοδος που επιλέγετε εξαρτάται από τη συγκεκριμένη λύση και το επιθυμητό μέγεθος και την ποιότητα των κρυστάλλων. Ακολουθούν μερικές κοινές τεχνικές:

1. Εξάτμιση:

* Αρχή: Αυτή είναι η απλούστερη μέθοδος. Ο διαλύτης εξατμίζεται, αυξάνοντας τη συγκέντρωση της διαλελυμένης ουσίας. Τελικά, η λύση γίνεται υπερκορεσμένη και οι κρύσταλλοι αρχίζουν να σχηματίζονται.

* Διαδικασία: Αργά εξατμίστε τον διαλύτη θέρμανση του διαλύματος απαλά ή αφήνοντας το σε ένα ανοιχτό δοχείο.

* Παράδειγμα: Κάνοντας καραμέλα rock με εξατμίζοντας ένα διάλυμα ζάχαρης.

2. Ψύξη:

* Αρχή: Πολλές διαλύσεις είναι πιο διαλυτές σε θερμούς διαλύτες από ό, τι σε κρύους. Η ψύξη του διαλύματος μειώνει τη διαλυτότητα της διαλελυμένης ουσίας, προκαλώντας την καθίζηση ως κρυστάλλους.

* Διαδικασία: Ζεσταίνετε το διάλυμα για να διαλύσετε μια μεγάλη ποσότητα διαλυμένης ουσίας. Στη συνέχεια, δροσίστε προσεκτικά τη λύση.

* Παράδειγμα: Καλλιεργούμενα κρυστάλλους θειικού χαλκού με αργά ψύξη ενός καυτού κορεσμένου διαλύματος.

3. Διήθηση κενού:

* Αρχή: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται συχνά για τον διαχωρισμό κρυστάλλων από ένα διάλυμα που περιέχει ακαθαρσίες.

* Διαδικασία: Η λύση χύνεται μέσω ενός διηθητικού χαρτιού, με κενό που εφαρμόζεται κάτω από το φίλτρο. Οι κρύσταλλοι παγιδεύονται στο χαρτί φίλτρου ενώ το διάλυμα περνάει.

* Παράδειγμα: Διαχωρισμός κρυστάλλων από μίγμα αντίδρασης.

4. Ανακρυστάλλωση:

* Αρχή: Μια ισχυρή μέθοδος για τον καθαρισμό μιας ουσίας διαλύοντας την σε ένα ζεστό διαλύτη και στη συνέχεια επιτρέποντάς της να κρυώσει. Οι ακαθαρσίες είναι συχνά πιο διαλυτές στον θερμό διαλύτη και παραμένουν στη λύση καθώς η καθαρή ουσία κρυσταλλώνεται.

* Διαδικασία: Διαλύστε την ουσία σε ένα ζεστό διαλύτη, φιλτράρετε το διάλυμα για να αφαιρέσετε τυχόν αδιάλυτες ακαθαρσίες και στη συνέχεια ψύξτε αργά το διάλυμα.

* Παράδειγμα: Καθαρισμός οργανικών ενώσεων.

5. Μέθοδος κρυστάλλου σπόρου:

* Αρχή: Ένας κρύσταλλος σπόρου εισάγεται σε μια υπερκορεσμένη λύση για την ενθάρρυνση της κρυστάλλωσης.

* Διαδικασία: Ένα μικρό κρύσταλλο της επιθυμητής ουσίας προστίθεται στη λύση. Αυτό λειτουργεί ως σημείο πυρήνωσης, προκαλώντας περαιτέρω κρυστάλλωση.

* Παράδειγμα: Αυξάνονται μεγάλα κρύσταλλα υψηλής ποιότητας.

Σημαντικοί παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν:

* Καθαρότητα της λύσης: Οι ακαθαρσίες μπορούν να εμποδίσουν την ανάπτυξη των κρυστάλλων.

* Θερμοκρασία: Η θερμοκρασία επηρεάζει τη διαλυτότητα και τον ρυθμό κρυστάλλωσης.

* ρυθμός ψύξης: Η αργή ψύξη επιτρέπει τον σχηματισμό μεγαλύτερων, καλύτερα καθορισμένων κρυστάλλων.

* ανάδευση: Η απαλή ανάδευση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του σχηματισμού μικρών, ακανόνιστων κρυστάλλων.

Προφυλάξεις ασφαλείας:

* Φορούν πάντα τα κατάλληλα εργαλεία ασφαλείας, όπως γάντια και προστασία των ματιών.

* Χειριστείτε ζεστές λύσεις με προσοχή.

* Εξασφαλίστε τον καλό εξαερισμό όταν εργάζεστε με πτητικούς διαλύτες.

Με την κατανόηση αυτών των μεθόδων και την εξέταση των παραγόντων που επηρεάζουν την κρυσταλλοποίηση, μπορείτε να αποκτήσετε με επιτυχία κρυστάλλους από μια λύση.

Τι είναι το Pewter; Σύνθεση και Ασφάλεια

Τι είναι το Pewter; Σύνθεση και Ασφάλεια

Το κασσίτερο είναι ένα κράμα κασσίτερου. Σύμφωνα με τα πρότυπα ASTM, περιέχει τουλάχιστον 90% κασσίτερο. Το σύγχρονο κασσίτερο περιέχει επίσης αντιμόνιο (5-10%), χαλκό (2% ή λιγότερο) και μερικές φορές βισμούθιο και ασήμι. Το παλιό κασσίτερο περιέχει κασσίτερο, κράμα με μόλυβδο και χαλκό. Το αντιμόν

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ γλυκοζυλίωσης και γλυκοζυλίωσης

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ γλυκοζυλίωσης και γλυκοζυλίωσης

Η κύρια διαφορά μεταξύ γλυκοζυλίωσης και γλυκοζυλίωσης είναι ότι η γλυκοζυλίωση είναι η ομοιοπολική σύνδεση ελεύθερων σακχάρων στις πρωτεΐνες στην κυκλοφορία του αίματος, ενώ η γλυκοζυλίωση είναι μια μετα-μεταφραστική τροποποίηση πρωτεϊνών στην οποία ένας καθορισμένος υδατάνθρακας προστίθεται σε μια

Διαφορά μεταξύ pH και οξύτητας

Διαφορά μεταξύ pH και οξύτητας

Κύρια διαφορά – pH έναντι οξύτητας Το pH και η οξύτητα είναι σχετικοί όροι που εξηγούν ο ένας τον άλλον. Οξύτητα είναι η ποσότητα των ιόντων υδρονίου που υπάρχουν σε ένα διάλυμα. Το pH είναι η κλίμακα που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της ποσότητας των ιόντων υδρονίου που υπάρχουν σε ένα διάλυμα. Ε