Ποιος εφευρέθηκε οξύ;

Η έννοια των οξέων ήταν εδώ και αιώνες και δεν εφευρέθηκε από ένα άτομο. Ακολουθεί μια ανάλυση της ιστορίας:

* Αρχαίοι φιλόσοφοι: Η ιδέα των οξέων αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαιότητα, με φιλόσοφους όπως ο Αριστοτέλης που παρατηρούσαν ουσίες που είχαν ξινή γούστα και μπορούσαν να διαλύουν τα μέταλλα.

* Αλχημιστές: Οι αλχημιστές του Μεσαίωνα πειραματίστηκαν με διάφορες ουσίες, συμπεριλαμβανομένων οξέων όπως ξίδι (οξικό οξύ) και βιτριόλη (θειικό οξύ).

* Robert Boyle (1661): Καθόρισε τα οξέα από την ικανότητά τους να μετατρέψουν το χαρτί με κόκκινο χρώμα και να εξουδετερώσουν τα αλκαλικά.

* Antoine Lavoisier (1777): Αυτός ο Γάλλος χημικός πρότεινε ότι το οξυγόνο ήταν ένα βασικό συστατικό των οξέων, αν και αυτή η θεωρία αποδείχθηκε αργότερα λανθασμένη.

* Humphry Davy (1810): Πρότεινε ότι τα οξέα περιέχουν υδρογόνο, το οποίο απελευθερώνεται όταν αντιδρούν με μέταλλα.

* Svante Arrhenius (1884): Η θεωρία του καθόρισε τα οξέα ως ουσίες που απελευθερώνουν ιόντα υδρογόνου (Η+) όταν διαλύονται σε νερό.

Ως εκ τούτου, είναι ακριβέστερο να πούμε ότι η κατανόηση των οξέων εξελίχθηκε εδώ και αιώνες μέσα από το έργο πολλών επιστημόνων και φιλοσόφων.