Τι συμβαίνει όταν αντιδρά με το μη μέταλλο με νερό;
Γενικές τάσεις:
* Τα μη μέταλλα γενικά δεν αντιδρούν με νερό: Πολλά μη μέταλλα, όπως το θείο, ο φωσφόρος και το ιώδιο, δεν αντιδρούν σημαντικά με το νερό υπό κανονικές συνθήκες.
* Τα αλογόνα είναι πιο αντιδραστικά: Τα αλογόνα, όπως το χλώριο και το βρώμιο, είναι πιο δραστικά με το νερό. Μπορούν να αντιδράσουν για να σχηματίσουν οξέα και άλλες ενώσεις.
* Ορισμένα μη μέταλλα αντιδρούν με ζεστό νερό: Ορισμένα μη μέταλλα μπορεί να αντιδρούν με ζεστό νερό, αλλά αυτό είναι ακόμα λιγότερο κοινό από τις αντιδράσεις με μέταλλα.
Ειδικά παραδείγματα:
* χλώριο (CL2): Αντιδρά με νερό για να σχηματίσει υδροχλωρικό οξύ (HCl) και υποχλωριώδες οξύ (HOCL). Αυτή η αντίδραση χρησιμοποιείται για την απολύμανση του νερού.
* Βρωμίνη (BR2): Παρόμοια με το χλώριο, το βρώμιο αντιδρά με νερό για να σχηματίσει υδροβρωμικό οξύ (HBR) και υποβρομητικό οξύ (HOBR).
* φθορίνη (F2): Εξαιρετικά αντιδραστικό με το νερό, προκαλώντας βίαιη αντίδραση και σχηματίζοντας φθοριούχο υδρογόνο (HF) και οξυγόνο (Ο2).
* αζώτου (N2): Γενικά αδρανές με νερό.
* οξυγόνο (o2): Δεν αντιδρά απευθείας με το νερό, αλλά είναι απαραίτητο για την ύπαρξη νερού ως υγρό.
Σημαντικές εκτιμήσεις:
* Αντιδράσεις μείωσης οξείδωσης: Οι αντιδράσεις μεταξύ των μη μεταλλικών και του νερού συχνά περιλαμβάνουν διαδικασίες μείωσης οξείδωσης, όπου τα μη μεταλλικά κέρδη ηλεκτρόνια (μείωση) και το νερό χάνει ηλεκτρόνια (οξείδωση).
* Αλλαγές pH: Οι αντιδράσεις ορισμένων μη μεταλλικών με νερό μπορούν να οδηγήσουν σε αλλαγή στο pH του νερού, καθιστώντας το όξινο ή βασικό.
Συμπέρασμα:
Ενώ η γενική δήλωση είναι ότι τα μη μέταλλα δεν είναι αντιδραστικά με το νερό, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η αντιδραστικότητα ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με το συγκεκριμένο μέταλλο. Ορισμένα μη μέταλλα αντιδρούν εύκολα με το νερό, ενώ άλλοι δεν το κάνουν.
