Είναι ισχυρότεροι οι ιοντικοί ή ομοιοπολικοί δεσμοί;

Δεν είναι ένα απλό θέμα να λέμε ότι ένας τύπος δεσμού είναι πάντα ισχυρότερος από τον άλλο. Τόσο οι ιοντικοί όσο και οι ομοιοπολικοί δεσμοί έχουν πλεονεκτήματα και αδυναμίες και τα σχετικά πλεονεκτήματα τους εξαρτώνται από τα συγκεκριμένα άτομα που εμπλέκονται. Εδώ είναι μια κατανομή:

Ιονικά ομόλογα:

* Πλεονεκτήματα:

* Ισχυρή ηλεκτροστατική έλξη: Σχηματίζονται μεταξύ των αντίθετα φορτισμένων ιόντων, δημιουργώντας μια πολύ ισχυρή δύναμη έλξης.

* υψηλά σημεία τήξης και βρασμού: Τα ισχυρά αξιοθέατα απαιτούν πολλή ενέργεια για να ξεπεραστεί.

* καλοί αγωγοί στην τετηγμένη κατάσταση και σε λύση: Τα δωρεάν ιόντα μπορούν να μετακινηθούν και να μεταφέρουν ηλεκτρικές χρεώσεις.

* Αδυναμία:

* εύθραυστο: Η άκαμπτη δομή του πλέγματος μπορεί εύκολα να σπάσει όταν τονίζει.

ομοιοπολικοί δεσμοί:

* Πλεονεκτήματα:

* Κατευθυντική: Σχηματίζονται μεταξύ συγκεκριμένων ατόμων, επιτρέποντας σύνθετες μοριακές δομές.

* μπορεί να είναι αρκετά δυνατή: Ειδικά σε μόρια με πολλαπλούς ομοιοπολικούς δεσμούς (διπλούς ή τριπλούς δεσμούς).

* Μπορεί να είναι ευέλικτο: Μερικοί ομοιοπολικοί δεσμοί μπορούν να περιστρέφονται, επιτρέποντας τη μοριακή ευελιξία.

* Αδυναμία:

* Αδύναμη από τους ιοντικούς δεσμούς, γενικά: Η κατανομή των ηλεκτρονίων δεν είναι τόσο ισχυρή όσο η ηλεκτροστατική έλξη σε ιοντικούς δεσμούς.

* χαμηλότερα σημεία τήξης και βρασμού: Απαιτείται λιγότερη ενέργεια για να ξεπεραστούν τα ασθενέστερα αξιοθέατα.

με λίγα λόγια:

* Οι ιονικοί δεσμοί είναι γενικά ισχυρότεροι από τους ομοιοπολικούς δεσμούς , ιδιαίτερα όταν ασχολούνται με ενώσεις που περιέχουν εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικά στοιχεία όπως οξυγόνο και αλογόνα.

* Ωστόσο, ορισμένοι ομοιοπολικοί δεσμοί, ειδικά πολλαπλοί δεσμοί, μπορεί να είναι πολύ ισχυροί. Για παράδειγμα, ο τριπλός δεσμός στο άζωτο (N2) είναι ένας από τους ισχυρότερους δεσμούς που είναι γνωστοί.

Τελικά, η δύναμη ενός δεσμού επηρεάζεται από:

* Η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ των ατόμων: Οι μεγαλύτερες διαφορές οδηγούν σε ισχυρότερους ιοντικούς δεσμούς.

* Ο αριθμός των κοινόχρηστων ηλεκτρονίων: Περισσότερα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια οδηγούν σε ισχυρότερους ομοιοπολικούς δεσμούς.

* Το μέγεθος των ατόμων: Τα μικρότερα άτομα σχηματίζουν ισχυρότερους δεσμούς.

Είναι σημαντικό να εξετάσουμε τα συγκεκριμένα άτομα και τον τύπο του δεσμού που σχηματίζεται όταν συγκρίνουμε τα δυνατά τους.