Ποιο είναι το πλεονέκτημα της ύπαρξης οργανικού διαλύτη να είναι πιο πυκνότερο από το νερό κατά την εξαγωγή μιας ένωσης;
* Διαχωρισμός: Στην εκχύλιση υγρού-υγρού, ο στόχος είναι να διαχωριστεί η επιθυμητή ένωση από το αρχικό μίγμα. Όταν ο οργανικός διαλύτης είναι πυκνότερος από το νερό, θα βυθιστεί στο κάτω μέρος της διαχωριστικής χοάνης. Αυτό καθιστά πιο δύσκολο να απομακρυνθεί καθαρά το οργανικό στρώμα, καθώς το στρώμα νερού θα είναι στην κορυφή και θα μπορούσε ενδεχομένως να αναμειχθεί.
* ευκολία απομάκρυνσης: Έχοντας έναν πυκνότερο οργανικό διαλύτη μπορεί να καταστήσει πιο δύσκολη την απομάκρυνση του οργανικού διαλύτη αργότερα. Για παράδειγμα, εάν πρέπει να εξατμίσετε τον διαλύτη για να απομονώσετε την ένωση, η ύπαρξη πυκνότερου διαλύτη μπορεί να απαιτήσει περισσότερη ενέργεια για να το πράξει.
Ιδανικό σενάριο
Στην ιδανική περίπτωση, ο οργανικός διαλύτης που χρησιμοποιείται στην εξαγωγή πρέπει να είναι:
* Αξέλοποιη με νερό: Αυτό εξασφαλίζει ότι τα δύο στρώματα διαχωρίζονται καθαρά.
* λιγότερο πυκνό από το νερό: Αυτό διευκολύνει την απομάκρυνση του οργανικού στρώματος από την κορυφή της διαχωριστικής χοάνης.
* Ένας καλός διαλύτης για την εξαγωγή της ένωσης: Αυτό εξασφαλίζει ότι η ένωση διαλύεται στο οργανικό στρώμα.
Εξαιρέσεις
Μπορεί να υπάρχουν συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου ένας πυκνότερος οργανικός διαλύτης θα μπορούσε να είναι επωφελής, αλλά αυτές είναι σπάνιες.
Για παράδειγμα, εάν εργάζεστε με μια πολύ ευαίσθητη ένωση που αντιδρά με αέρα, ένας πυκνότερος διαλύτης μπορεί να επιτρέψει μια πιο αποτελεσματική εκχύλιση με την ελαχιστοποίηση της επαφής με τον αέρα. Ωστόσο, αυτό θα ήταν μια πολύ συγκεκριμένη περίσταση.
Συνοπτικά: Είναι συνήθως πιο συμφέρουσα η χρήση ενός οργανικού διαλύτη που είναι λιγότερο πυκνό από το νερό για εκχυλίσεις υγρού-υγρού.
