Πώς ξέρετε ότι ένα οξύ έχει εξουδετερωθεί από ανθρακικό νάτριο;
Παρατηρήσεις:
* Εξέλιξη αερίου: Το πιο προφανές σημάδι είναι η παραγωγή αέριο διοξειδίου του άνθρακα (CO2). Αυτό θα προκαλέσει να εξαφανίσει ή να αναβλύσει στο διάλυμα.
* Αλλαγή χρώματος: Εάν χρησιμοποιείτε μια ένδειξη, όπως η φαινολοφθαλεΐνη, η λύση θα αλλάξει το χρώμα. Για παράδειγμα, η φαινολοφθαλεΐνη θα μετατραπεί από άχρωμο σε ροζ καθώς το διάλυμα γίνεται βασικό.
* Αλλαγή θερμοκρασίας: Οι αντιδράσεις εξουδετέρωσης συχνά απελευθερώνουν θερμότητα, οπότε η λύση μπορεί να γίνει θερμότερη .
Δοκιμές:
* δοκιμή ph: Ο πιο οριστικός τρόπος για τον προσδιορισμό της εξουδετέρωσης είναι η δοκιμή του ρΗ του διαλύματος. Ένας μετρητής pH ή ένα χαρτί pH μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του pH. Ένα ουδέτερο διάλυμα θα έχει ρΗ 7. Εάν το ρΗ ξεκινήσει όξινο και στη συνέχεια γίνει ουδέτερο, γνωρίζετε ότι το οξύ έχει εξουδετερωθεί.
* Χημικές δοκιμές: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε συγκεκριμένες χημικές δοκιμές για να επιβεβαιώσετε την παρουσία των προϊόντων αντίδρασης. Για παράδειγμα, θα μπορούσατε να δοκιμάσετε για την παρουσία ιόντων νατρίου (Na+) ή ανθρακικών ιόντων (CO3^2-).
Η χημική αντίδραση:
Η εξουδετέρωση ενός οξέος (ΗΑ) από ανθρακικό νάτριο (NA2CO3) είναι ένα κλασικό παράδειγμα αντίδρασης όξινης βάσης:
2HA + NA2CO3 → 2NAA + H2O + CO2
* ha: Αντιπροσωπεύει ένα γενικό οξύ
* naa: Αντιπροσωπεύει το άλας που σχηματίζεται από το οξύ και το νάτριο
* CO2: Το αέριο διοξειδίου του άνθρακα εξελίχθηκε
* h2o: Το νερό που παράγεται ως υποπροϊόν
Σημαντική σημείωση:
Δεν θα αντιδράσουν έντονα όλα τα οξέα με ανθρακικό νάτριο. Για παράδειγμα, τα αδύναμα οξέα μπορεί να αντιδρούν αργά και ορισμένα οξέα μπορεί να μην αντιδρούν καθόλου.