Τα άτομα μοιράζονται ζεύγη ηλεκτρονίων εξίσου;

Όχι πάντα. Εξαρτάται από τον τύπο του δεσμού που σχηματίζονται τα άτομα:

* μη πολικά ομοιοπολικά ομόλογα: Σε αυτή την περίπτωση, τα άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια *εξίσου *. Αυτό συμβαίνει όταν τα δύο άτομα έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα (έλξη για ηλεκτρόνια). Παραδείγματα περιλαμβάνουν τον δεσμό μεταξύ δύο ατόμων υδρογόνου σε ένα μόριο υδρογόνου (Η) ή τον δεσμό μεταξύ δύο ατόμων άνθρακα σε ένα μόριο μεθανίου (CH₄).

* πολικοί ομοιοπολικοί δεσμοί: Σε αυτή την περίπτωση, τα άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια *άνιση *. Αυτό συμβαίνει όταν τα δύο άτομα έχουν διαφορετικές ηλεκτροθεραπευτικές περιοχές. Το πιο ηλεκτροαρνητικό άτομο θα τραβήξει τα κοινά ηλεκτρόνια πιο κοντά στον εαυτό του, δημιουργώντας ένα μερικό αρνητικό φορτίο σε αυτό το άτομο και ένα μερικό θετικό φορτίο από την άλλη. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τον δεσμό μεταξύ υδρογόνου και οξυγόνου σε ένα μόριο νερού (ΗΟΟ) ή τον δεσμό μεταξύ άνθρακα και οξυγόνου σε ένα μόριο διοξειδίου του άνθρακα (CO₂).

* Ιονικά ομόλογα: Εδώ, δεν υπάρχει κοινή χρήση. Αντ 'αυτού, ένα άτομο * δωρίζει * ένα ηλεκτρόνιο στο άλλο, δημιουργώντας ένα θετικά φορτισμένο ιόν (κατιόν) και ένα αρνητικά φορτισμένο ιόν (ανιόν). Αυτά τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα προσελκύουν ο ένας τον άλλον, σχηματίζοντας έναν ιοντικό δεσμό. Παραδείγματα περιλαμβάνουν χλωριούχο νάτριο (NaCl), όπου το νάτριο χάνει ένα ηλεκτρόνιο και χλώριο κερδίζει ένα.

Βασικό σημείο: Η έννοια της ηλεκτροαρνητικότητας είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση του εάν η κατανομή των ηλεκτρονίων είναι ίση ή άνιση.