Γιατί το φθόριο είναι πιο μη μεταλλικό από το χλώριο;

Πραγματικά ρωτάτε λίγο μια ερώτηση τέχνασμα! Ενώ είναι αλήθεια ότι το φθόριο θεωρείται γενικά πιο μη μεταλλικό από το χλώριο, η συλλογιστική είναι πιο περίπλοκη από μια απλή σύγκριση του μη μεταλλικού χαρακτήρα τους.

Εδώ είναι μια κατανομή:

* Ηλεκτροργατιστικότητα: Το φθόριο είναι το πιο ηλεκτροαρνητικό στοιχείο στον περιοδικό πίνακα. Αυτό σημαίνει ότι έχει ισχυρότερη έλξη για ηλεκτρόνια από το χλώριο. Αυτό διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη μη μεταλλική συμπεριφορά του.

* ενέργεια ιονισμού: Το φθόριο έχει υψηλότερη ενέργεια ιονισμού από το χλώριο, που σημαίνει ότι απαιτεί περισσότερη ενέργεια για την απομάκρυνση ενός ηλεκτρονίου. Αυτό ενισχύει και πάλι τη μη μεταλλική φύση του.

* Αντιδραστικότητα: Το φθόριο είναι εξαιρετικά αντιδραστικό, σχηματίζοντας εύκολα δεσμούς με τα περισσότερα άλλα στοιχεία. Αυτή η υψηλή αντιδραστικότητα αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των μη μεταλλικών.

* συγγένεια ηλεκτρονίων: Το φθόριο έχει υψηλότερη συγγένεια ηλεκτρονίων από το χλώριο, που σημαίνει ότι απελευθερώνει περισσότερη ενέργεια όταν κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο. Αυτό υποστηρίζει περαιτέρω τη μη μεταλλική φύση της.

Ωστόσο, ο όρος "μη μεταλλικός" δεν είναι απόλυτος. Τόσο το φθόριο όσο και το χλώριο είναι αλογόνα και μοιράζονται πολλές παρόμοιες ιδιότητες.

Εδώ είναι γιατί μπορεί να είναι δύσκολο να τα συγκρίνετε άμεσα:

* Ηλεκτροργατιστικότητα: Ενώ το φθόριο είναι το πιο ηλεκτροαρνητικό, το χλώριο εξακολουθεί να παρουσιάζει ισχυρή ηλεκτροαρνητικότητα. Δεν είναι σαν να υπάρχει μια δραματική διαφορά όπου το χλώριο ξαφνικά γίνεται μεταλλικό.

* Αντιδραστικότητα: Το χλώριο είναι επίσης πολύ αντιδραστικό, απλά δεν είναι τόσο ακραίο όσο το φθόριο. Η αντιδραστικότητα του εξακολουθεί να θεωρείται εξαιρετικά μη μεταλλική.

Στην ουσία, το φθόριο είναι * περισσότερο * μη μεταλλικό από το χλώριο, αλλά και οι δύο ταξινομούνται σταθερά ως μη μέταλλα. Η εστίαση σε συγκεκριμένες ιδιότητες όπως η ηλεκτροαρνητικότητα και η αντιδραστικότητα παρέχουν μια πιο ξεχωριστή κατανόηση.