Γιατί οι ομοιοπολικοί δεσμοί βρίσκονται σε όλες τις μοριακές ουσίες;

Δεν είναι απολύτως ακριβές να πούμε ότι οι ομοιοπολικοί δεσμοί βρίσκονται σε * όλες τις * μοριακές ουσίες. Ενώ είναι εξαιρετικά κοινά Σε μοριακές ουσίες, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις.

Εδώ είναι γιατί οι ομοιοπολικοί δεσμοί επικρατούν στις μοριακές ουσίες:

* Κοινή χρήση ηλεκτρόνων: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί σχηματίζονται όταν δύο άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια. Αυτή η κοινή χρήση επιτρέπει στα δύο άτομα να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων, η οποία είναι απαραίτητη για τη χημική σταθερότητα.

* Μη μέταλλα: Οι μοριακές ουσίες σχηματίζονται τυπικά από το συνδυασμό μη μετάλλων ατόμων. Τα μη μέταλλα έχουν την τάση να κερδίζουν ηλεκτρόνια για να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση. Η κοινή χρήση ηλεκτρονίων μέσω ομοιοπολικών δεσμών είναι ένας πιο ενεργειακά ευνοϊκός τρόπος για τους μη μέταλλα να επιτευχθεί αυτή η σταθερότητα.

* Διακριτές μονάδες: Οι μοριακές ουσίες υπάρχουν ως ξεχωριστά, μεμονωμένα μόρια. Αυτά τα μόρια συγκρατούνται από ομοιοπολικούς δεσμούς, οι οποίοι δημιουργούν μια ισχυρή έλξη μέσα στο ίδιο το μόριο.

Παραδείγματα μοριακών ουσιών με ομοιοπολικούς δεσμούς:

* Νερό (h₂o)

* Διοξείδιο του άνθρακα (CO₂)

* Μεθάνιο (ch₄)

* Γλυκόζη (C₆H₁₂o₆)

Εξαιρέσεις στον κανόνα:

Ενώ οι περισσότερες μοριακές ουσίες συγκρατούνται από ομοιοπολικούς δεσμούς, υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις:

* Ιωνικές ενώσεις: Αυτές οι ενώσεις σχηματίζονται από την ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ θετικά φορτισμένων ιόντων (κατιόντων) και αρνητικά φορτισμένων ιόντων (Anions). Ενώ αυτές οι ενώσεις μπορούν να θεωρηθούν μοριακές, δεν συγκρατούνται από ομοιοπολικούς δεσμούς. Ένα παράδειγμα είναι το χλωριούχο νάτριο (NaCl).

* Μεταλλικές ουσίες: Αυτές οι ουσίες αποτελούνται από ένα πλέγμα ατόμων μετάλλων, όπου τα ηλεκτρόνια απομακρύνονται σε όλη τη δομή. Ενώ μπορούν να θεωρηθούν μοριακά, δεν σχηματίζουν παραδοσιακούς ομοιοπολικούς δεσμούς. Ένα παράδειγμα είναι ο χρυσός (AU).

Συνοπτικά:

Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος δεσμού που βρίσκεται σε μοριακές ουσίες, καθώς επιτρέπουν στα μη μέταλλα άτομα να επιτυγχάνουν σταθερές διαμορφώσεις ηλεκτρονίων μέσω της κατανομής ηλεκτρονίων. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα, όπως ιοντικές και μεταλλικές ουσίες.