Πώς επηρεάζει ο αριθμός των διαλυμένων ιόντων σε διάλυμα σημείο βρασμού αυτή τη λύση;
Εδώ είναι η κατανομή:
* Colligative Properties: Η ανύψωση του σημείου βρασμού είναι μια περιφερειακή ιδιότητα, που σημαίνει ότι εξαρτάται από τον αριθμό των σωματιδίων διαλυτής ουσίας σε ένα διάλυμα και όχι την ειδική τους ταυτότητα.
* Διάσπαση: Όταν οι ιοντικές ενώσεις διαλύονται στο νερό, διαχωρίζονται στα συστατικά τους ιόντα. Για παράδειγμα, το NaCl διαλύεται σε Na+ και Cl-.
* Περισσότερα σωματίδια, υψηλότερο σημείο βρασμού: Όσο περισσότερα ιόντα υπάρχουν σε μια λύση, τόσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των σωματιδίων διαλυτής ουσίας. Αυτή η αυξημένη συγκέντρωση σωματιδίων διαταράσσει την πίεση ατμών του διαλύτη (νερό σε αυτή την περίπτωση). Τα μόρια του διαλύτη χρειάζονται περισσότερη ενέργεια για να ξεφύγουν από τη φάση ατμών, οδηγώντας σε υψηλότερο σημείο βρασμού.
* παράγοντας van't hoff: Ο αριθμός των ιόντων που παράγονται ανά μονάδα τύπου αντιπροσωπεύεται από τον παράγοντα Van't Hoff (I). Για παράδειγμα, το NaCl έχει I =2, ενώ το CaCl2 έχει i =3. Όσο υψηλότερος είναι ο παράγοντας van't hoff, τόσο μεγαλύτερο είναι το σημείο ανύψωσης του σημείου βρασμού.
Συνοπτικά:
* Περισσότερα διαλελυμένα ιόντα =περισσότερα σωματίδια διαλυτής ουσίας =υψηλότερο σημείο βρασμού
Αυτό το αποτέλεσμα είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της συμπεριφοράς των λύσεων σε διάφορες εφαρμογές, όπως:
* κατάθλιψη σημείου κατάψυξης: Η προσθήκη διαλυμάτων μειώνει επίσης το σημείο κατάψυξης μιας λύσης.
* Οσμωτική πίεση: Η πίεση που απαιτείται για την πρόληψη της ροής του διαλύτη σε μια ημιδιαλιακή μεμβράνη.
* Λύσεις αλμυρού νερού: Το υψηλότερο σημείο βρασμού του αλμυρού νερού είναι ο λόγος για τον οποίο χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να βράσει από το γλυκό νερό.
