Γιατί οι μοριακές ενώσεις είναι μη αγωγοί ακόμη και όταν υγρό;
1. Έλλειψη μεταφορέων ελεύθερης χρέωσης:
* ομοιοπολική σύνδεση: Οι μοριακές ενώσεις σχηματίζονται από ομοιοπολικούς δεσμούς, όπου τα άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια. Αυτά τα ηλεκτρόνια συνδέονται στενά μέσα στο μόριο και δεν είναι ελεύθερα να κινούνται σε όλη την ουσία.
* Δεν υπάρχουν ιόντα: Σε αντίθεση με τις ιοντικές ενώσεις, οι μοριακές ενώσεις δεν σχηματίζουν ιόντα στην υγρή κατάσταση. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα φορτισμένα σωματίδια για τη μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος.
2. Αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις:
* Περιορισμένη κινητικότητα: Παρόλο που τα μόρια μπορεί να είναι ελεύθερα να μετακινηθούν σε υγρή κατάσταση, οι διαμοριακές δυνάμεις που τους κρατούν μαζί είναι σχετικά αδύναμες. Αυτό περιορίζει την ικανότητά τους να μετακινούνται ελεύθερα και να φέρουν ηλεκτρικές χρεώσεις.
* Χωρίς αγώγιμα μονοπάτια: Οι αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις δεν δημιουργούν συνεχείς οδούς για να ταξιδεύουν τα ηλεκτρόνια, σε αντίθεση με τους ισχυρούς μεταλλικούς δεσμούς στα μέταλλα.
Εξαιρέσεις:
Ενώ οι περισσότερες μοριακές ενώσεις είναι μη αγωγοί, υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις:
* πολικά μόρια: Ορισμένα πολικά μόρια, όπως το νερό, μπορούν να πραγματοποιήσουν μια μικρή ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας λόγω της παρουσίας δεσμών υδρογόνου. Ωστόσο, αυτή η αγωγιμότητα είναι σημαντικά μικρότερη από αυτή των ιοντικών ενώσεων ή μετάλλων.
* Ισχυρά οξέα: Ισχυρά οξέα, όπως το υδροχλωρικό οξύ (HCl), ιονίζουν εκτενώς σε διάλυμα, σχηματίζοντας ιόντα Η+ και Cl. Αυτά τα ιόντα μπορούν να φέρουν ηλεκτρικά φορτία και να κάνουν τη λύση αγώγιμη.
Συνοπτικά:
Η απουσία μεταφορέων ελεύθερης χρέωσης και η παρουσία ασθενών διαμοριακών δυνάμεων στις μοριακές ενώσεις είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους είναι γενικά μη μεταγωγείς, ακόμη και στην υγρή κατάσταση.
