Πώς διαχωρίζετε τα διαλυμένα στερεά από το ένα σε ένα υγρό που ονομάζεται;
1. Εξάτμιση: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται όταν τα διαλυμένα στερεά είναι μη πτητικά (δεν εξατμίζονται εύκολα) και το υγρό είναι πτητικό. Το υγρό θερμαίνεται, προκαλώντας την εξάτμιση, αφήνοντας τα στερεά πίσω.
* Παράδειγμα: Διαχωρισμός αλατιού από το αλμυρό νερό.
2. Κρυσταλλοποίηση: Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει την αλλαγή της διαλυτότητας των διαλυμένων στερεών μεταβάλλοντας τη θερμοκρασία ή προσθέτοντας έναν άλλο διαλύτη. Αυτό προκαλεί την κρυσταλλοποίηση των στερεών από το διάλυμα, επιτρέποντας τον διαχωρισμό.
* Παράδειγμα: Κρυσταλλοποίηση ζάχαρης από σιρόπι ζάχαρης ψύξης του σιροπιού.
3. Απόσταξη: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται όταν τα διαλυμένα στερεά είναι μη πτητικά και το υγρό είναι πτητικό. Το υγρό θερμαίνεται και εξατμίζεται, στη συνέχεια συλλέγεται με συμπύκνωση, αφήνοντας τα στερεά πίσω.
* Παράδειγμα: Διαχωρισμός αιθανόλης από νερό στο κρασί.
4. Διήθηση: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται όταν τα διαλυμένα στερεά αναστέλλονται στο υγρό ως μικρά σωματίδια. Το υγρό διέρχεται μέσω ενός φίλτρου που παγιδεύει τα στερεά σωματίδια, αφήνοντας το καθαρό υγρό.
* Παράδειγμα: Φιλτράρισμα του καφέ από τον καφέ.
5. Χρωματογραφία: Αυτή είναι μια πιο σύνθετη μέθοδος που χρησιμοποιείται για τον διαχωρισμό διαφορετικών διαλυμένων στερεών που βασίζονται στις διαφορετικές συγγένειες τους για μια στατική φάση και μια κινητή φάση.
* Παράδειγμα: Διαχωρισμός χρωστικών σε μελάνι.
6. Βροχόπτωση: Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει την προσθήκη ενός αντιδραστηρίου που αντιδρά με τα διαλυμένα στερεά για να σχηματίσει ένα αδιάλυτο ίζημα, το οποίο στη συνέχεια μπορεί να διαχωριστεί με διήθηση.
* Παράδειγμα: Προσθήκη νιτρικού αργύρου σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα χλωριούχου για να σχηματίσει ίζημα χλωριούχου αργύρου.
Η καλύτερη μέθοδος χρήσης για τον διαχωρισμό διαλυμένων στερεών από ένα υγρό εξαρτάται από τις συγκεκριμένες ιδιότητες των στερεών και του υγρού.
