Γιατί δεν χρησιμοποιείτε HNO3 ή HCL στην τιτλοδότηση της οξειδοαναγωγής;

Έχετε απολύτως δίκιο να το ρωτήσετε! Εσείς Μην Συνήθως χρησιμοποιείτε HNO₃ ή HCl σε τιτλοδοτούμενες που περιλαμβάνουν αντιδράσεις οξειδοαναγωγής. Εδώ είναι γιατί:

* Το HNO₃ είναι ένας ισχυρός οξειδωτικός παράγοντας: Το νιτρικό οξύ (HNO₃) είναι ένας ισχυρός οξειδωτικός παράγοντας, που σημαίνει ότι κερδίζει εύκολα ηλεκτρόνια και μπορεί να οξειδώσει άλλα είδη. Αυτό σημαίνει ότι θα παρεμβαίνει στην αντίδραση οξειδοαναγωγής που προσπαθείτε να μελετήσετε στην τιτλοδότηση σας. Θα μπορούσε να αντιδράσει με την αναλυτική ουσία ή το τιτλοδότηση, οδηγώντας σε ανακριβή αποτελέσματα.

* Το HCl μπορεί να είναι ένας οξειδωτικός παράγοντας σε ορισμένες περιπτώσεις: Το υδροχλωρικό οξύ (HCl) θεωρείται τυπικά ένα μη οξειδωτικό οξύ. Ωστόσο, παρουσία ισχυρών οξειδωτικών παραγόντων ή σε υψηλές συγκεντρώσεις, μπορεί να δράσει ως ο ίδιος ο οξειδωτικός παράγοντας. Αυτό θα μπορούσε να περιπλέξει τις αλλαγές οξειδοαναγωγής.

Λοιπόν, τι χρησιμοποιείτε;

Για τις αλλαγές οξειδοαναγωγής, χρησιμοποιείτε συνήθως:

* αδύναμα οξέα: Αυτά τα οξέα, όπως το οξικό οξύ (CH₃COOH), είναι λιγότερο πιθανό να παρεμβαίνουν στην αντίδραση οξειδοαναγωγής. Παρέχουν κυρίως ένα όξινο μέσο χωρίς να μεταβάλλουν σημαντικά τη διαδικασία οξειδοαναγωγής.

* Μη οξειδωτικά ισχυρά οξέα: Το θειικό οξύ (H₂so₄) προτιμάται συχνά. Είναι ένα ισχυρό οξύ, αλλά οι οξειδωτικές του ιδιότητες είναι γενικά ασθενέστερες από το νιτρικό οξύ.

Σημαντική σημείωση: Το συγκεκριμένο οξύ που επιλέγετε θα εξαρτηθεί από τη συγκεκριμένη τιτλοδότηση οξειδοαναγωγής που εκτελείτε. Το κλειδί είναι να επιλέξετε ένα οξύ που δεν θα παρεμβαίνει στην κύρια αντίδραση οξειδοαναγωγής που προσπαθείτε να μετρήσετε.