6 Τι συμβαίνει όταν ένα οξύ διαλύεται σε νερό;
1. Ιονισμός: Τα όξινα μόρια δίνουν ένα πρωτόνιο (Η+) σε μόρια νερού, σχηματίζοντας ιόντα υδρονίου (Η3Ο+). Αυτή η διαδικασία ονομάζεται ιονισμός.
Παράδειγμα:
* HCl (υδροχλωρικό οξύ) + H2O → H3O + (ιόν υδρονίου) + cl- (χλωριούχο ιόν)
2. Αύξηση της συγκέντρωσης ιόντων υδρονίου: Η διαδικασία ιονισμού οδηγεί σε αύξηση της συγκέντρωσης ιόντων υδρονίου (Η3Ο+) στο διάλυμα.
3. Μείωση του ρΗ: Όσο υψηλότερη είναι η συγκέντρωση ιόντων υδρονίου, τόσο χαμηλότερο είναι το ρΗ του διαλύματος. Τα οξέα έχουν ρΗ μικρότερο από 7.
4. Όξινες ιδιότητες: Η παρουσία ιόντων υδρονίου δίνει στο διάλυμα τις όξινες του ιδιότητες. Αυτά περιλαμβάνουν:
* ξινή γεύση: Οξέα γεύση ξινή.
* Δυνατότητα αντίδρασης με βάσεις: Τα οξέα αντιδρούν με βάσεις για να σχηματίσουν αλάτι και νερό.
* Δυνατότητα να μετατρέψει το μπλε χαρτί Litmus κόκκινο: Το χαρτί Litmus είναι ένας δείκτης pH που αλλάζει το χρώμα ανάλογα με την οξύτητα ή την αλκαλικότητα ενός διαλύματος.
5. Απελευθέρωση θερμότητας (εξωθερμική αντίδραση): Ο ιονισμός των περισσότερων οξέων στο νερό είναι μια εξωθερμική διαδικασία, απελευθερώνοντας θερμότητα.
Συνοπτικά: Η διάλυση ενός οξέος στο νερό οδηγεί σε ιονισμό, αυξημένη συγκέντρωση ιόντων υδρονίου, μειωμένη ρΗ και εκδήλωση όξινων ιδιοτήτων.