Τι είδους στοιχεία γενικά αποτελούν ομοιοπολικά ομόλογα;
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Τα μη μέταλλα έχουν υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα, που σημαίνει ότι έχουν ισχυρή έλξη για τα ηλεκτρόνια. Αυτό τους καθιστά απίθανο να χάσουν εύκολα ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν ιοντικούς δεσμούς.
* Κοινή χρήση ηλεκτρόνων: Αντί να χάσουν ή να κερδίζουν ηλεκτρόνια, τα μη μέταλλα επιτυγχάνουν σταθερότητα με την κοινή χρήση ηλεκτρονίων μεταξύ τους. Αυτή η κοινή χρήση αποτελεί ομοιοπολικό δεσμό.
Κοινά παραδείγματα στοιχείων που σχηματίζουν ομοιοπολικά ομόλογα:
* Ομάδα 14 (ομάδα άνθρακα): Carbon (C), πυρίτιο (SI), γερμανικό (GE)
* Ομάδα 15 (ομάδα αζώτου): Αζώτο (Ν), φωσφόρος (Ρ), αρσενικό (AS)
* ομάδα 16 (ομάδα οξυγόνου): Οξυγόνο (o), θείο (S), σελήνιο (SE)
* Ομάδα 17 (αλογόνα): Φθόριο (F), χλώριο (CL), βρωμίρο (BR), ιώδιο (i)
* υδρογόνο (h): Αν και δεν είναι τεχνικά μη μέταλλο, το υδρογόνο συχνά σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς.
Εξαιρέσεις:
* υδρογόνο με μέταλλα: Το υδρογόνο μπορεί να σχηματίσει ομοιοπολικούς δεσμούς με μερικά μέταλλα, σχηματίζοντας ενώσεις όπως LiH (υδριδικό λίθιο).
* Μεταλλικοί δεσμοί: Αν και δεν είναι αυστηρά ομοιοπολικά, τα μέταλλα μπορούν να σχηματίσουν ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους μέσω ενός μοντέλου "θάλασσας ηλεκτρονίων", που συχνά περιγράφεται ως μεταλλική δέσμευση.
Θυμηθείτε ότι υπάρχουν βαθμοί ομοιοπολικής σύνδεσης. Οι δεσμοί μεταξύ ατόμων με παρόμοιες ηλεκτροναυτικές ιδιότητες θεωρούνται καθαρά ομοιοπολικές, ενώ οι δεσμοί μεταξύ ατόμων με διαφορετικές ηλεκτροναυτιότητες μπορούν να έχουν κάποιο ιοντικό χαρακτήρα.
