Πότε είναι ένας μη πολικός ομοιοπολικός δεσμός απίθανο να σχηματίσει μεταξύ δύο ατόμων;
1. Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι η ικανότητα ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια σε έναν δεσμό. Μια μεγάλη διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα οδηγεί σε έναν πολικό ομοιοπολικό δεσμό, όπου τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια προσελκύονται περισσότερο από το πιο ηλεκτροαρνητικό άτομο.
2. Τα άτομα είναι πολύ διαφορετικά σε μέγεθος. Όταν τα άτομα είναι πολύ διαφορετικά σε μέγεθος, το μικρότερο άτομο μπορεί να μην είναι σε θέση να επικαλύπτει τα τροχιακά του αποτελεσματικά με το μεγαλύτερο άτομο, καθιστώντας τον σχηματισμό ομολόγων λιγότερο πιθανό.
3. Το ένα άτομο είναι πολύ πιο ηλεκτροαρνητικό από το άλλο. Αυτή η κατάσταση συχνά οδηγεί σε ιοντικό δεσμό και όχι σε ομοιοπολικό δεσμό.
Ας απεικονίσουμε με παραδείγματα:
* μη πολικός ομοιοπολικός δεσμός: Ο δεσμός μεταξύ δύο πανομοιότυπων ατόμων (π.χ. Η-Η, Ο =Ο) θα είναι μη πολικός επειδή έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα.
* πολικός ομοιοπολικός δεσμός: Ο δεσμός μεταξύ υδρογόνου (Η) και οξυγόνου (Ο) στο νερό (ΗΟΟ) είναι πολικός επειδή το οξυγόνο είναι πολύ πιο ηλεκτροαρνητικό από το υδρογόνο.
* Ιονικός δεσμός: Το νάτριο (Na) και το χλώριο (CL) έχουν μια πολύ μεγάλη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας, με αποτέλεσμα έναν ιοντικό δεσμό και όχι έναν ομοιοπολικό δεσμό.
Συνοπτικά: Οι μη πολικοί ομοιοπολικοί δεσμοί είναι πιθανότερο να σχηματίσουν μεταξύ ατόμων με παρόμοιες ηλεκτροεγκεφαλικές και σχετικά παρόμοια μεγέθη.
