Γιατί η αντίδραση μεταξύ ενός οξέος και μιας βάσης που ονομάζεται αντίδραση εξουδετέρωσης;
Εδώ γιατί αυτό θεωρείται εξουδετέρωση:
* οξέα είναι ουσίες που απελευθερώνουν ιόντα υδρογόνου (Η) σε διάλυμα, καθιστώντας το διάλυμα όξινο.
* βάσεις είναι ουσίες που απελευθερώνουν ιόντα υδροξειδίου (OH⁻) σε διάλυμα, καθιστώντας τη λύση βασική (αλκαλική).
Όταν αντιδρούν ένα οξύ και μια βάση, τα ιόντα υδρογόνου από το οξύ συνδυάζονται με τα ιόντα υδροξειδίου από τη βάση για να σχηματίσουν νερό:
h⁺ (οξύ) + OH⁻ (βάση) → h₂o (νερό)
Το νερό είναι μια ουδέτερη ουσία με ρΗ 7. Αυτή η αποτελεσματική "εξουδετερώνει" τις όξινες και βασικές ιδιότητες των αντιδραστηρίων, εξ ου και το όνομα "αντίδραση εξουδετέρωσης".
Τα υπόλοιπα ιόντα από το οξύ και η βάση συνδυάζονται για να σχηματίσουν ένα αλάτι. Για παράδειγμα:
HCl (οξύ) + NaOH (βάση) → NaCl (αλάτι) + h₂o (νερό)
Σε αυτή την αντίδραση, το υδροχλωρικό οξύ (HCl) αντιδρά με υδροξείδιο του νατρίου (ΝΑΟΗ) για να σχηματίσει χλωριούχο νάτριο (NaCl) και νερό.
Επομένως, η αντίδραση μεταξύ ενός οξέος και μιας βάσης ονομάζεται αντίδραση εξουδετέρωσης επειδή παράγει νερό και ένα άλας, εξουδετερώνει αποτελεσματικά τις όξινες και βασικές ιδιότητες των αντιδραστηρίων.