Είναι μια ιοντική ένωση διαλυτή στο νερό;
Διαλυτότητα ιοντικών ενώσεων σε νερό:
* Γενικός κανόνας: Πολλές ιοντικές ενώσεις είναι διαλυτά στο νερό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το νερό είναι ένας πολικός διαλύτης, που σημαίνει ότι έχει θετικό και αρνητικό τέλος στο μόριο του. Το θετικό άκρο των μορίων νερού μπορεί να προσελκύσει τα αρνητικά ιόντα στην ιοντική ένωση και αντίστροφα. Αυτή η έλξη μπορεί να ξεπεράσει τις ηλεκτροστατικές δυνάμεις που συγκρατούν τα ιόντα στο στερεό, επιτρέποντας στην ένωση να διαλύεται.
* Παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα:
* Πυκνότητα φόρτισης: Τα ιόντα με υψηλή πυκνότητα φορτίου (μικρό μέγεθος και υψηλό φορτίο) τείνουν να έχουν ισχυρότερα αξιοθέατα μεταξύ τους, καθιστώντας τα λιγότερο διαλυτά. Για παράδειγμα, το ανθρακικό ασβέστιο (CACO₃) είναι λιγότερο διαλυτό από το χλωριούχο νάτριο (NaCl).
* Πλέγμα ενέργειας: Η δύναμη των ιοντικών δεσμών στο στερεό επηρεάζει επίσης τη διαλυτότητα. Η υψηλότερη ενέργεια πλέγματος σημαίνει ότι η ένωση είναι λιγότερο πιθανό να διαλυθεί.
* Ενυδάτωση ενέργειας: Η αντοχή της έλξης μεταξύ των μορίων νερού και των ιόντων. Εάν η ενέργεια ενυδάτωσης είναι αρκετά υψηλή, μπορεί να ξεπεράσει την ενέργεια του πλέγματος και να επιτρέψει στη διάλυση της ένωσης.
* Κοινό αποτέλεσμα ιόντων: Εάν η λύση περιέχει ήδη ένα από τα ιόντα από την ιοντική ένωση, μπορεί να μειώσει τη διαλυτότητα.
Παραδείγματα:
* διαλυτό: NaCl (αλάτι τραπεζιού), KNO₃ (νιτρικό κάλιο), ΝαΟΗ (υδροξείδιο νατρίου)
* αδιάλυτο: Caco₃ (ανθρακικό ασβέστιο), baso₄ (θειικό βάριο), AGCL (χλωριούχο ασήμι)
Βασικό σημείο: Η διαλυτότητα είναι ένας σχετικός όρος. Ορισμένες ιοντικές ενώσεις είναι εξαιρετικά διαλυτές, διαλύονται εύκολα στο νερό, ενώ άλλες είναι ελαφρώς διαλυτές ή πρακτικά αδιάλυτες.
Για να προσδιορίσετε τη διαλυτότητα μιας συγκεκριμένης ιοντικής ένωσης, μπορείτε:
* Συμβουλευτείτε έναν πίνακα διαλυτότητας.
* Χρησιμοποιήστε γενικούς κανόνες διαλυτότητας (π.χ., τα περισσότερα αλκαλικά μεταλλικά άλατα είναι διαλυτά).
* Εξετάστε τους παράγοντες που αναφέρθηκαν παραπάνω.
