Τι σημαίνει το μεταλλικό υδροξείδιο;
Ένα μεταλλικό υδροξείδιο είναι μια χημική ένωση που περιέχει ένα μεταλλικό κατιόν (θετικά φορτισμένο ιόν) που συνδέεται με ένα ή περισσότερα ανιόντα υδροξειδίου (OH⁻).
Γενική φόρμουλα:
M (OH) ₙ
όπου:
* M =μεταλλικό κατιόν
* n =αριθμός ανιόντων υδροξειδίου
σχηματισμός:
Τα μεταλλικά υδροξείδια σχηματίζονται τυπικά από την αντίδραση ενός μεταλλικού οξειδίου ή μετάλλου με νερό:
* οξείδιο μετάλλου + νερό → μεταλλικό υδροξείδιο
* Παράδειγμα:Na₂o + H₂o → 2naOH (υδροξείδιο νατρίου)
* μέταλλο + νερό → μεταλλικό υδροξείδιο + αέριο υδρογόνο
* Παράδειγμα:2NA + 2H₂O → 2NAOH + H₂ (υδροξείδιο νατρίου)
Ιδιότητες:
* Βασική: Τα μεταλλικά υδροξείδια είναι γενικά βασικά στη φύση, που σημαίνει ότι απελευθερώνουν ιόντα υδροξειδίου (OH⁻) σε διάλυμα.
* αδιάλυτο: Πολλά μεταλλικά υδροξείδια είναι αδιάλυτα στο νερό, σχηματίζοντας ιζήματα.
* Αμφοτερικοί: Ορισμένα μεταλλικά υδροξείδια, όπως το υδροξείδιο του αλουμινίου (AL (OH) ₃), είναι αμφοτερικοί, που σημαίνει ότι μπορούν να δράσουν τόσο ως οξέα όσο και ως βάσεις.
Παραδείγματα μεταλλικών υδροξειδίων:
* Υδροξείδιο του νατρίου (ΝαΟΗ)
* Υδροξείδιο του καλίου (KOH)
* Υδροξείδιο του ασβεστίου (CA (OH) ₂)
* Υδροξείδιο του μαγνησίου (Mg (OH) ₂)
* Υδροξείδιο του αλουμινίου (AL (OH) ₃)
* Σίδερος (ii) Υδροξείδιο (Fe (OH) ₂)
* Υδροξείδιο του σιδήρου (iii) (Fe (OH) ₃)
χρησιμοποιεί:
Τα μεταλλικά υδροξείδια έχουν διάφορες εφαρμογές, όπως:
* Βιομηχανικές χημικές ουσίες: Το υδροξείδιο του νατρίου και το υδροξείδιο του καλίου χρησιμοποιούνται στην παραγωγή σαπουνιών, απορρυπαντικών και χαρτιού.
* Αντοξίδια: Το υδροξείδιο του μαγνησίου και το υδροξείδιο του αλουμινίου χρησιμοποιούνται ως αντιόξινα για την εξουδετέρωση του οξέος του στομάχου.
* επεξεργασία νερού: Το υδροξείδιο του ασβεστίου χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του νερού αφαιρώντας τις ακαθαρσίες.
* χρωστικές: Το υδροξείδιο του σιδήρου (III) χρησιμοποιείται ως χρωστική ουσία σε χρώματα.
Σημείωση:
Ο όρος "μεταλλικό υδροξείδιο" μπορεί επίσης να αναφέρεται σε μια ομάδα ανόργανων ενώσεων που περιέχουν μεταλλικό κατιόν και ένα ή περισσότερα ανιόντα υδροξειδίου, ανεξάρτητα από τη διαλυτότητα ή την βασικότητα τους.
