Ποιες ενώσεις αποτελούν το θαλασσινό νερό;
άλατα:
* Χλωριούχο νάτριο (NaCl): Αυτό είναι το πιο άφθονο αλάτι στο θαλασσινό νερό, που αντιπροσωπεύει περίπου το 85% των συνολικών διαλυμένων στερεών.
* Χλωριούχο μαγνήσιο (MGCL2): Αποτελεί περίπου το 11% των διαλυμένων στερεών.
* θειικό νάτριο (NA2SO4): Συμβάλλει περίπου το 7% των διαλυμένων στερεών.
* Χλωριούχο ασβέστιο (CaCl2): Αντιπροσωπεύει περίπου το 3% των διαλυμένων στερεών.
* Χλωριούχο κάλιο (KCL): Αποτελεί περίπου το 1% των διαλυμένων στερεών.
* Άλλα άλατα: Το θαλασσινό νερό περιέχει ιχνοστοιχείες διαφόρων άλλων αλάτων, όπως θειικό κάλιο, βρωμιούχο μαγνήσιο, θειικό ασβέστιο και θειικό στόντιο.
Ορυκτά:
* Διαλυμένα μέταλλα: Το θαλασσινό νερό περιέχει μικρές ποσότητες διαλυμένων μετάλλων, συμπεριλαμβανομένου του σιδήρου, του μαγγανίου, του χαλκού και του ψευδαργύρου.
* Άλλα ορυκτά: Υπάρχουν επίσης ιχνοστοιχεία διαλυμένων ορυκτών, συμπεριλαμβανομένου του πυριτίου, του φωσφορικού και του νιτρικού άλατος.
αέρια:
* Διαλυμένο οξυγόνο: Το θαλασσινό νερό περιέχει διαλυμένο οξυγόνο, το οποίο είναι απαραίτητο για τη θαλάσσια ζωή.
* Διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα: Το θαλασσινό νερό απορροφά το διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, παίζοντας κρίσιμο ρόλο στον παγκόσμιο κύκλο άνθρακα.
* Άλλα αέρια: Το θαλασσινό νερό περιέχει επίσης ιχνοστοιχεία άλλων αερίων, όπως το άζωτο, το αργόν και το ήλιο.
Οργανικές ενώσεις:
* Διαλυμένη οργανική ύλη: Το θαλασσινό νερό περιέχει διαλυμένη οργανική ύλη που προέρχεται από αποσύνθεση των φυτών και της ζωικής ύλης.
Οι σχετικές ποσότητες αυτών των ενώσεων ποικίλλουν ανάλογα με παράγοντες όπως:
* Τοποθεσία: Το θαλασσινό νερό κοντά σε ποτάμια ή εκβολές ποταμών θα έχει υψηλότερη συγκέντρωση διαλυμένων ορυκτών λόγω απορροής.
* βάθος: Η συγκέντρωση διαλυμένων αερίων και αλάτων μπορεί να ποικίλει ανάλογα με το βάθος.
* Θερμοκρασία: Το θερμότερο νερό τείνει να συγκρατεί λιγότερα διαλυμένα αέρια.
* Βιολογική δραστηριότητα: Η δραστηριότητα των θαλάσσιων οργανισμών μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη συγκέντρωση ορισμένων ενώσεων.
Το σύνθετο μίγμα ενώσεων στο θαλασσινό νερό είναι ένα ζωτικό συστατικό του παγκόσμιου οικοσυστήματος και διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη ρύθμιση του κλίματος, στη στήριξη της θαλάσσιας ζωής και στην επίδραση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
