Ποιο είναι το πρώτο βήμα στη συγγραφή μιας φόρμουλας για δυαδική ιοντική ένωση;

Το πρώτο βήμα για τη σύνταξη μιας φόρμουλας για μια δυαδική ιοντική ένωση είναι να προσδιορίσει τις χρεώσεις των εμπλεκομένων ιόντων.

Εδώ γιατί αυτό είναι κρίσιμο:

* Ιωνικές ενώσεις σχηματίζονται με ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ αντίθετα φορτισμένων ιόντων Οι χρεώσεις υπαγορεύουν πόσα από κάθε ιόν απαιτούνται για την επίτευξη ουδέτερης ένωσης.

* Πρέπει να γνωρίζετε τις χρεώσεις για να εξισορροπήσετε σωστά τον τύπο. Οι δείκτες στον τύπο αντιπροσωπεύουν τον αριθμό κάθε ιόντος που απαιτείται για την εξουδετέρωση των χρεώσεων.

Εδώ είναι μια απλή κατανομή:

1. Προσδιορίστε το μέταλλο και το μη μέταλλο: Οι δυαδικές ιοντικές ενώσεις αποτελούνται από μέταλλο (κατιόν) και μη μέταλλο (ανιόν).

2. Προσδιορίστε το φορτίο του μεταλλικού ιόντος: Αυτή είναι συνήθως μια σταθερή τιμή που βασίζεται στη θέση του μετάλλου στον περιοδικό πίνακα.

3. Προσδιορίστε το φορτίο του μη μεταλλικού ιόντος: Αυτό βασίζεται συνήθως στον αριθμό των ηλεκτρονίων που χρειάζεται να κερδίσει η μη μέταλλο για να επιτύχει ένα σταθερό οκτάτο.

Παράδειγμα:

Ας πούμε ότι θέλουμε να γράψουμε τη φόρμουλα για χλωριούχο νάτριο (NaCl):

1. μέταλλο: Νάτριο (Na)

2. Μη μεταλλικό: Χλώριο (cl)

3. Φόρτιση ιόντων νατρίου:+1 (Τα μέταλλα της ομάδας 1 συνήθως έχουν φορτίο +1)

4. Φόρτιση ιόντων χλωρίου:-1 (Η ομάδα 17 μη μετάλλια συνήθως έχει -1 χρέωση)

Δεδομένου ότι οι χρεώσεις είναι ίσες και αντίθετες, χρειαζόμαστε ένα ιόν νατρίου και ένα ιόν χλωρίου για να εξισορροπήσουμε την ένωση. Επομένως, ο τύπος είναι NaCl.

Θυμηθείτε:

* Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον περιοδικό πίνακα ως εύχρηστο οδηγό για τον προσδιορισμό των κοινών χρεώσεων ιόντων.

* Εάν οι χρεώσεις δεν είναι ίσες και αντίθετες, θα πρέπει να προσαρμόσετε τους δείκτες για να επιτύχετε την ουδετερότητα.