Ποια είναι η χαρακτήρα των ομοιοπολικών ενώσεων;

Χαρακτηριστικά των ομοιοπολικών ενώσεων:

1. Σχηματισμός:

- σχηματίζεται από το κοινή χρήση των ηλεκτρονίων μεταξύ μη μεταλλικού άτομα.

- Η κοινή χρήση δημιουργεί ένα ισχυρό δεσμό , κρατώντας τα άτομα μαζί.

2. Φυσικές ιδιότητες:

- Σημεία χαμηλής τήξης και βρασμού: Γενικά χαμηλότερες από ιοντικές ενώσεις λόγω ασθενέστερων διαμοριακών δυνάμεων.

- Φτωχοί αγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας: Οι στερεές ομοιοπολικές ενώσεις είναι γενικά κακοί αγωγοί, επειδή τα ηλεκτρόνια συνδέονται στενά στους κοινούς δεσμούς.

- Μεταβλητές καταστάσεις ύλης: Μπορεί να υπάρχουν ως αέρια, υγρά ή στερεά σε θερμοκρασία δωματίου, ανάλογα με τη δομή της ένωσης.

- Συχνά διαλυτό σε μη πολικούς διαλύτες: Όπως διαλύεται όπως, έτσι οι ομοιοπολικές ενώσεις τείνουν να διαλύονται σε άλλους μη πολικούς διαλύτες.

3. Μοριακή δομή:

- Φόρμα Διακριτά μόρια με συγκεκριμένα σχήματα και ρυθμίσεις ατόμων.

- Μπορεί να έχει ενιαία, διπλά ή τριπλά ομόλογα.

- Μπορεί να παρουσιάσει ισομερισμός , όπου οι ενώσεις έχουν τον ίδιο χημικό τύπο αλλά διαφορετικές δομές.

4. Χημικές ιδιότητες:

- γενικά αντιδρά αργά: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι ισχυροί, απαιτώντας ενέργεια για να τους σπάσει.

- μπορεί να είναι εύφλεκτο: Η καύση είναι μια χημική αντίδραση που σπάει ομοιοπολικούς δεσμούς.

- μπορεί να είναι πτητική: Ορισμένες ομοιοπολικές ενώσεις έχουν υψηλή πίεση ατμών και εξατμίζονται εύκολα.

5. Άλλα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά:

- Πολλοί είναι οργανικοί: Οι ενώσεις που περιέχουν άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο και άζωτο είναι συχνά ομοιοπολικές.

- μπορεί να έχει ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών: Χρησιμοποιείται σε καύσιμα, πλαστικά, φάρμακα και πολλά άλλα προϊόντα.

Παραδείγματα ομοιοπολικών ενώσεων:

- νερό (h₂o)

- διοξείδιο του άνθρακα (CO₂)

- μεθάνιο (ch₄)

- γλυκόζη (c₆h₁₂o₆)

- Αιθανόλη (C₂H₅oh)

Εξαιρέσεις από τους γενικούς κανόνες:

- Ορισμένες ομοιοπολικές ενώσεις έχουν υψηλά σημεία τήξης και μπορεί να είναι αγώγιμες, για παράδειγμα, το Diamond.

- Ορισμένες ομοιοπολικές ενώσεις μπορούν να είναι διαλυτές σε πολικούς διαλύτες, για παράδειγμα, ζάχαρη.

Η κατανόηση αυτών των χαρακτηριστικών βοηθά στη διαφοροποίηση των ομοιοπολικών ενώσεων από ιοντικές ενώσεις και στην πρόβλεψη της συμπεριφοράς τους.