Ποιες είναι οι διαβρωτικές επιδράσεις της αμμωνίας σε αλουμίνιο ή χάλκινο;
* αλουμίνιο: Το αλουμίνιο σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου (οξείδιο του αργιλίου) στην επιφάνεια του. Αυτό το στρώμα είναι πολύ σταθερό και ενεργεί ως εμπόδιο κατά της διάβρωσης. Ενώ η αμμωνία μπορεί να αντιδράσει με μερικά κράματα αλουμινίου, η αντίδραση είναι συνήθως αργή και δεν επηρεάζει σημαντικά την ακεραιότητα του υλικού.
* χάλκινο: Το χάλκινο, ένα κράμα χαλκού και κασσίτερου, είναι γενικά ανθεκτικό στη διάβρωση από την αμμωνία. Ο χαλκός στο χάλκινο μπορεί να σχηματίσει μια πατίνα, η οποία προστατεύει περαιτέρω το υλικό από την επίθεση.
Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις και εκτιμήσεις:
* συμπυκνωμένη αμμωνία: Εξαιρετικά υψηλές συγκεντρώσεις αμμωνίας (όπως η άνυδρη αμμωνία) μπορούν να αντιδράσουν με αλουμίνιο και χάλκινο, προκαλώντας κάποια διάβρωση. Αυτό είναι συνήθως μόνο μια ανησυχία σε βιομηχανικά περιβάλλοντα όπου αντιμετωπίζονται υψηλές συγκεντρώσεις.
* Σύνθεση κράματος: Η συγκεκριμένη σύνθεση των κραμάτων αλουμινίου και των χάλκινων κραμάτων μπορεί να επηρεάσει την αντίσταση τους στην αμμωνία. Ορισμένα κράματα μπορεί να είναι πιο ευαίσθητα στη διάβρωση από άλλα.
* Παρουσία άλλων χημικών ουσιών: Εάν η αμμωνία αναμιγνύεται με άλλες διαβρωτικές χημικές ουσίες (όπως τα οξέα ή τα άλατα), μπορεί να ενισχύσει τις διαβρωτικές επιδράσεις τους στο αλουμίνιο και το χάλκινο.
* Θερμοκρασία: Οι υψηλότερες θερμοκρασίες μπορούν να επιταχύνουν τις χημικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της διάβρωσης. Ως εκ τούτου, οι αυξημένες θερμοκρασίες ενδέχεται να αυξήσουν τον κίνδυνο διάβρωσης που προκαλείται από αμμωνία.
Συνοπτικά: Ενώ η αμμωνία μπορεί να αντιδράσει με αλουμίνιο και χάλκινο υπό συγκεκριμένες συνθήκες, δεν θεωρείται γενικά σημαντική διαβρωτική απειλή για αυτά τα μέταλλα. Το προστατευτικό στρώμα οξειδίου στο αλουμίνιο και η πατίνα στο χάλκινο προσφέρουν καλή προστασία από την επίθεση αμμωνίας.
